حدیث دربارهآنان كه خدا دوستشان دارد

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُحِبُّ الحَيِيَّ العَيِيَّ المُتَعَفِّفَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، شخصِ آزرمگينِ سنجيده سخنِ ۲ پاك دامن را دوست دارد.

۱.عوالي اللآلي: ج 1 ص 70 ح 128 وفيه «الحيّ» والصحيح ما أثبتناه.

۲.مراد، كسى است كه سخن نامربوط نمى گويد و يا سخنى را كه فايده اخروى ندارد، بر زبان نمى راند.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، مؤمنِ پيشه ور را دوست دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، شخصِ آزرمگينِ بردبارِ عفيفِ خويشتندار را دوست دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بنده مؤمنِ خود را كه تهى دستِ خويشتندارِ عيالوار است، دوست دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، مؤمن را هرگاه تهى دست خويشتندار باشد، دوست دارد.

سُنَن التِّرمذىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود، ـ: [پيامبر خدا] فرمود: «خداوند، سه تن را دوست دارد: شخصى كه شبانه برمى خيزد و به تلاوت قرآن مى پردازد؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مى دهد» و فكر مى كنم پس از آن فرمود: «و آن را از دست چپش پنهان مى دارد؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش پراكنده شوند، خود به رويارويى با دشمن مى شتابد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه تن را دوست مى دارد، به آنان لبخند مى زند و به آنان شادمان مى شود: كسى كه چون گروهى [از دشمن] پديدار شوند، در پىِ آنان براى خدا با جان خود مى جنگد؛ پس يا كشته مى شود و يا خداوند، يارى اش مى كند و از رنج كارزار، بى نيازش مى سازد. پس خداوند مى فرمايد: «به اين بنده ام بنگريد كه چگونه براى من، با جانش شكيبايى ورزيد». و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد؛ ولى [براى عبادت،] شبانه از جايش برمى خيزد. آن گاه، خداوند مى فرمايد: «شهوتش را مى نهد و مرا ياد مى كند، حال آن كه اگر مى خواست، مى خفت». و كسى كه هر گاه با گروهى هم سفر گردد، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند، در خوشى و ناخوشى، سحرگاهان [براى عبادت]از خواب برمى خيزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، روز قيامت به سه تن لبخند مى زند: كسى كه شبانه بر مى خيزد و نماز مى خواند؛ مردمى كه براى نماز، صف مى بندند؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن، صف مى كشند.

مسند ابن حنبلـ به نقل از مطرف بن عبد اللّه بن شخّير ـ: حديثى از ابو ذر برايم نقل كرده بودند و من دوست داشتم او را ببينم. پس چون او را ديدم، به او گفتم: اى ابو ذر! از تو حديثى برايم نقل كرده اند كه دوست داشتم تو را ببينم و درباره آن، از تو بپرسم. ابو ذر گفت: اينك ديدى. پس بپرس. گفتم: شنيده ام كه مى گويى: پيامبر خدا فرمود: «خداوند عز و جل، سه تن را دوست دارد و سه تن را دشمن مى دارد». گفت: «آرى. گمان ندارم كه به دوستم محمّد، دروغ ببندم»، و اين جمله را سه بار تكرار كرد. گفتم: آن سه تن كه خداوند دوستشان دارد، كيان اند؟ گفت: «مردى كه در راه خدا مى جنگد. پس براى جهاد و به انتظار پاداشِ خدا، با دشمن روياروى مى شود و پيكار مى كند تا كشته شود. شما نيز در كتاب خداوند عز و جل در اين باب مى خوانيد: «خداوند، كسانى را كه در راهش در صفى مى جنگند، دوست دارد» . و مردى كه همسايه اش او را مى آزارد و او بر آزارش شكيبايى مى ورزد و انتظار پاداش از خدا دارد. پس خداوند او را با مرگ يا زندگى، از اين آزار، ايمن مى گرداند. و مردى كه همراه مردمى است كه در حركت هستند، تا آن كه خواب يا چرت بر آنان چيره مى شود و آنان، آخر شب [براى خواب]فرود مى آيند، امّا او به وضو و نمازش مى پردازد».