حدیث دربارهنكوهش معتقدان به جبر

الطرائف عن محمّد بن عليّ المكّي بإسناده:إنَّ رَجُلاً قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: أخبِرني بِأَعجَبِ شَيءٍ رَأَيتَ؟ قالَ: رَأَيتُ قَوما يَنكِحونَ اُمَّهاتِهِم وبَناتِهِم وأخَواتِهِم، فَإِذا قيلَ لَهُم: لِمَ تَفعَلونَ ذلِكَ؟ قالوا: قَضاهُ اللّهُ تَعالى عَلَينا وقَدَّرَهُ. فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: سَيَكونُ في اُمَّتي أقوامٌ يَقولونَ مِثلَ مَقالَتِهِم، اُولئِكَ مَجوسُ اُمَّتي. ۱

الطرائفـ به نقل از محمّد بن على مكّى، با اِسناد خود ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «درباره شگفت آورترين چيزى كه ديده اى، به من خبر بده». گفت: قومى را ديدم كه با مادران و دختران و خواهرانشان ازدواج مى كردند. وقتى به آنان گفته شد: «چرا چنين مى كنيد؟»، گفتند: اين را خداى متعال بر ما حُكم و تقدير نموده است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به زودى، در ميان امّت من نيز كسانى مثل آنان سخن مى گويند. آنان، مجوس امّت من اند».

۱.الطرائف: ج 2 ص 344، بحار الأنوار: ج 5 ص 47 ح 74.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نقش تقدیر در کارهای انسان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خدا را به آفريده اش تشبيه نمايد، او را [به درستى]نشناخته است، و هر كه گناهان بندگان را به خدا نسبت دهد، او را عادل ندانسته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج گروه اند كه آتش جهنّمشان خاموش نمى گردد و بدن هايشان نابود نمى شود: كسى كه شرك ورزد؛ كسى كه پدر و مادرش را بيازارد؛ كسى كه درباره برادرش نزد پادشاه، بدگويى كند و [به خاطر آن،]پادشاه او را بكُشد؛ كسى كه به ناحق [و نه براى قصاص،] كسى را بكشد؛ و كسى كه گناه كند و بار گناهش را بر دوش خداوند عز و جل بيندازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در آخر زمان، مردمانى خواهند بود كه گناه مى كنند و مى گويند كه: همانا خداى متعال، آن را بر آنان مقدّر نموده است. منكِر آنان، مانند كسى است كه در راه خدا شمشير مى كشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از موسى عليه السلام جبرگرايان با خاندان نبوّت به جنگ پرداختند و بر آنان چيره گشتند و زمانى طولانى، آنها را كُشتند. سپس خداوند، جوانانى را فرستاد و آنان به سرزمين پدرانشان هجرت نمودند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند. در بحار الأنوار به جاى «غبر آبائهم.» آمده است: «غير آبائهم فقاتلتهم فقتلوه؛ آنان به جانب غير پروردگارشان كوچيدند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند. ظاهراً ضمير مفعولى قتلوه، «هم» باشد.