حدیث دربارهنه خوابى سبُك ، او را فرا مى گيرد و نه خوابى گران

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِنَّ اللّهَ عز و جل لا يَنامُ ولا يَنبَغي لَهُ أَن يَنامَ، يَخفِضُ القِسطَ ويَرفَعُهُ، يُرفَعُ إِلَيهِ عَمَلُ اللَّيلِ قَبلَ عَمَلِ النَّهارِ، وعَمَلُ النَّهارِ قَبلَ عَمَلِ اللَّيلِ، حِجابُهُ النّورُ، لَو كَشَفَهُ لَأَحرَقَت سُبُحاتُ وَجهِهِ مَا انتَهى إِلَيهِ بَصَرُهُ مِن خَلقِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل نمى خوابد و خوابيدن، سزاوار او نيست. [كفه هاى ترازوى]عدالت و قسط را [بر اساس اعمال خوب و بد] بالا و پايين مى برد و عمل [بندگان در]شب پيش از عمل [آنان در] روز، و عمل روز پيش از عمل شب، به سوى خدا بالا بُرده مى شود. پوشش او، نور و روشنايى است كه اگر كنار رود، پاكى هاى رُخ او، چشم آفريده اى را كه به او بنگرد، مى سوزانَد.

۱.صحيح مسلم: ج 1 ص 162 ح 179 عن أبي موسى.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت صفت های سلبی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند أبى يعلىـ به نقل از ابُو هُرَيره ـ: از پيامبر خدا شنيدم كه روى منبر از موسى عليه السلام حكايت كرده، مى فرمود: «در دل موسى عليه السلام گذشت كه: آيا خداى بزرگ مى خوابد؟ پس خدا، فرشته اى به سوى او فرستاد و فرشته، سه بار موسى عليه السلام را گرفت و فشار داد. پس از آن، دو شيشه به او داد كه در هر دست خود، يكى از آنها را بگيرد و به او فرمان داد تا از آنها نگهدارى كند. [پس از مدّتى] خواب، موسى عليه السلام را فرا گرفت و نزديك بود كه دو دستش به هم بخورند [و شيشه ها بشكنند]. ناگهان از خواب پريد و و آنها را از يگديگر دور نگه داشت و جلوى به هم خوردن دست ها و شيشه ها را گرفت. كمى بعد، دوباره به خواب رفت و [پس از مدّتى] دو دستش به هم برخورد كرد و شيشه ها شكست. پيامبر خدا فرمود: «خدا براى موسى عليه السلام اين مثال را زد [و به او فهماند] كه اگر خدا بخوابد، نمى تواند آسمان و زمين را نگه دارد».