شاد شدن از خوبى و ناراحت شدن از بدى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه خوبى اش او را شاد سازد و بدى اش او را ناراحت گردانَد، او مؤمن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه بدى اش او را ناراحت سازد و خوبى اش او را شاد سازد، اين، نشانه مؤمن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كس كه كار بدى انجام دهد و در هنگام انجام دادن، آن را خوش نداشته باشد، و كار نيكى انجام دهد و از آن خوش حال شود، او مؤمن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، هرگاه كار نيك كند، شادمان مى شود، و هرگاه كار بد كند، آمرزش مى خواهد، و هرگاه گرفتار شود، شكيبايى مى ورزد، و هرگاه به او عطا شود، سپاس مى گويد، و هرگاه به او بدى شود، مى بخشايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه از بدى كردن بيمناك باشد و به خوبى كردن اميدوار، او مؤمن است.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو رَزين عقيلى ـ: به نزد پيامبر خدا رفتم و گفتم:. اى پيامبر خدا! از كجا بدانم كه من مؤمنم؟ فرمود: «هر بنده اى از امّت من (يا: از اين امّت) ۲، كارى نيك كند و بداند كه آن كار، نيك است و خداى عز و جل او را بر آن پاداش نيك مى دهد، و كارى بد كند و بداند كه آن كار، بد است و از خداى عز و جلبراى آن آمرزش طلبد و بداند كه تنها او مى آمرزد، بى گمان، او مؤمن است.

المستدرك على الصحيحنـ درباره ابو ذر ـ: او (ابوذر) از پيامبر خدا درباره ايمان پرسيد. ايشان، اين آيه را خواند: «طاعت، آن نيست كه صورت خويش را به سوى مشرق و مغرب كنيد؛ بلكه طاعت آن است كه به خدا و روز واپسين، ايمان آوريد» . چون قرائت آيه را تمام كرد، دوباره همان را پرسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله باز همان آيه را خواند. سه باره پرسيد و باز پيامبر خدا همان آيه را خواند. ديگر باره پرسيد. ايشان فرمود: «[يعنى] هر گاه كار نيكى كردى، دلت آن را دوست داشته باشد و هرگاه كار بدى كردى، دلت آن را ناخوش داشته باشد [، اين نشانه ايمان است]».

سنن ابن ماجةـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله مى گفت: «بار خدايا! مرا از آنان قرار ده كه هرگاه كار نيك كنند، شاد مى شوند و هرگاه كار بد كنند، آمرزش مى طلبند».