حدیث دربارهشاد شدن از خوبى و ناراحت شدن از بدى

المستدرك على الصحيحين عن أبي ذرّ:أنَّهُ سَأَلَ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَنِ الإِيمانِ فَتَلا هذِهِ الآيَةَ «لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لَـكِنَّ الْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْأَخِرِ» ۱ حَتّى فَرَغَ مِنَ الآيَةِ قالَ: ثُمَّ سَأَلَهُ أيضا فَتَلاها، ثُمَّ سَأَلَهُ أيضا فَتَلاها ثُمَّ سَأَلَهُ فَقالَ: وإذا عَمِلتَ حَسَنَةً أحَبَّها قَلبُكَ وإذا عَمِلتَ سَيِّئَةً أبغَضَها قَلبُكَ. ۲
المستدرك على الصحيحنـ درباره ابو ذر ـ: او (ابوذر) از پيامبر خدا درباره ايمان پرسيد. ايشان، اين آيه را خواند: «طاعت، آن نيست كه صورت خويش را به سوى مشرق و مغرب كنيد؛ بلكه طاعت آن است كه به خدا و روز واپسين، ايمان آوريد» . چون قرائت آيه را تمام كرد، دوباره همان را پرسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله باز همان آيه را خواند. سه باره پرسيد و باز پيامبر خدا همان آيه را خواند. ديگر باره پرسيد. ايشان فرمود: «[يعنى] هر گاه كار نيكى كردى، دلت آن را دوست داشته باشد و هرگاه كار بدى كردى، دلت آن را ناخوش داشته باشد [، اين نشانه ايمان است]».
۱.البقرة: 177.
۲.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 299 ح 3077.

احادیث دیگر این موضوع

۷