حدیث دربارهكسانى كه ناديده به پيامبر ، ايمان آورده اند

مسند أبى يعلىـ به نقل از عمر ـ: با پيامبر خدا نشسته بودم كه فرمود: «به من بگوييد كه ايمان كدام مؤمنان، برتر است؟». ياران گفتند: فرشتگان، اى پيامبر خدا! فرمود: «آنها چنين اند (مؤمن اند) و بايد هم چنين باشند. با آن منزلتى كه خداوند بديشان داده است، چرا نبايد اين گونه باشند؟ نه، مقصودم غير اينهاست». گفتند: پيامبران ـ اى پيامبر خدا ـ كه خداوند، آنان را به رسالت خويش و پيامبرى، گرامى داشته است. فرمود: «آنها نيز چنين اند و بايد هم چنين باشند. با آن منزلتى كه خداوند بديشان داده است، چرا نبايد اين گونه باشند؟!». گفتند: اى پيامبر خدا! شهيدانى كه در ركاب پيامبران، به شهادت رسيدند. فرمود: «آنها نيز چنين اند و بايد هم چنين باشند. چرا چنين نباشند، در حالى كه خداوند، آنان را به شهادت در ركاب پيامبران، گرامى داشته است!؟ نه، مقصودم كسان ديگرى است». گفتند: پس، چه كسى؟ اى پيامبر خدا! فرمود: «اقوامى كه [اينك] در صُلب مردان اند؛ پس از من مى آيند و به من ايمان مى آورند و تصديقم مى كنند، با اين كه مرا نديده اند. كاغذى آويخته مى بينند و به آنچه در آن است، عمل مى كنند. پس ايمان اينان، برترين ايمان است».