حدیث دربارهغافر ، غفور و غفّار، در قرآن و حديث

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد: «هر بنده اى كه به من، نه به آفريده هايم، پناه آورَد و آن را از نيّت او بشناسم، آن گاه آسمان ها با هر كسى كه در آنهاست، بر او نيرنگ كنند، از ميان آن براى او گشايش مى نهم؛ و هر بنده اى كه به جاى من به آفريده اى پناه آورَد و آن را از نيّت او باز شناسم، راه هاى آسمان ها را بر او مى گُسَلم و هوا را در زير گام هايش سخت مى كنم [تا نتواند گام از گام بردارد]؛ و هر بنده اى كه از من فرمان ببَرد، من عطا كننده به او هستم، پيش از آن كه بخواهد، و آمرزنده اوهستم، پيش از آن كه از من آمرزش بخواهد».