حدیث دربارهسلام ، در قرآن و حديث
عنه صلى الله عليه و آلهـ في ذِكرِ أَحوالِ أَهلِ الجَنَّةِ ـ: قالوا: رَبَّنا أَنتَ السَّلامُ ومِنكَ السَّلامُ، ولَكَ يَحِقُّ الجَلالُ وَالإِكرامُ.
فَقالَ: أَنَا السَّلامُ ومَعَي السَّلامُ، ولي يَحِقُّ الجَلالُ وَالإِكرامُ. فَمَرحَباً بِعِبادي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در يادكردِ احوال بهشتيان ـ: مى گويند: اى پروردگار ما! تويى سلام، و از توست سلام، و شكوه و ارجمندى، تنها سزاوار توست.
پس [خدا] مى فرمايد: «منم سلام و با من است سلام. شكوه و ارجمندى، تنها سزاوارِ من است. پس به بندگانم خوشامد مى گويم.».
۱.سعد السعود: ص 110 عن أبي هبيرة العماري من وِلد عمّار بن ياسر عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 68 ص 72 ح 131 وراجع: كنز العمّال: ج 2 ص 641 ح 4966.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اعتقادیایمان به خداشناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر