حدیث دربارهپاسخ يك پرسش

عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام لَمّا سَأَلَهُ عَنِ الكَلِماتِ في قَولِهِ تَعالى: «فَتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَـتٍ» ۱ ما هِيَ؟ ـ: سُبحانَكَ لا إِلهَ إِلّا أَنتَ، عَمِلتُ سوءا وظَلَمتُ نَفسي، فَتُب عَلَيَّ إِنَّكَ أَنتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام در پاسخ به اين سؤال كه: مقصود از «كلمات» در آيه «پس آدم، كلماتى را از پروردگارش فرا گرفت» چيست؟ ـ: منزّهى تو! خدايى جز تو نيست. بدى كردم و بر خويشتن، ستم نمودم. پس بر من باز گرد كه تو بى گمان، توبه پذيرِ مهربانى.

۱.البقرة: 37.

۲.تحف العقول: ص 11، بحارالأنوار: ج 77 ص 65 ح 5.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در داستان آدم عليه السلام ـ: پس آن گاه كه آن دو (آدم و حوّا)، براى پروردگارشان به گناه خود اقرار كردند و به اين كه حجّت از خدا براى آنهاست، رحمتِ رحمتگر مهربان، آنها را دريافت. پس پروردگارشان، بر آنها بازگشت كه او توبه پذيرِ مهربان است. خدا فرمود: «اى آدم! تو با همسرت، به سوى زمين فرود آى. پس هر گاه صالح گشتيد، من، شما را به سامان مى كنم و اگر براى من كار كنيد، شما را نيرومند مى كنم و اگر خشنودىِ مرا نشانه رفتيد، به خشنودىِ شما مى شتابم و اگر از من ترسيديد، شما را ازناخشنودى ام ايمن مى سازم». در آن هنگام، [آدم و حوّا] گريستند و گفتند: پروردگار ما! ما را براى صلاح خودمان و بر عمل به آنچه تو را خشنود مى سازد، يارى كن. خداوند به ايشان فرمود: «هر گاه بدى كرديد، پس از آن به سوى من باز گرديد تا بر شما باز گردم. منم خداى توبه پذيرِ مهربان».