حدیث دربارهنقش اسماى الهى در تدبير عالم

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش معروف به «اسماءِ الحُسنى» ـ: از تو مى خواهم و تو را مى خوانم به نامت كه رگ ها را بدان از استخوان جدا مى كنى و سپس به اراده ات، بر آنها گوشت مى رويانى، بى آن كه سرِ سوزنى از آنها كم آيد. اى خدا! تو را به اين نام بزرگت، به قدرتت مى خوانم و از تو مى خواهم به اسمى كه بدان مى دانى چه چيزى در آسمان و زمين و زِهدان هاست، و خداوندا! اينها را كسى جز تو نمى داند. از تو مى خواهم به آن نامت كه روح ها را بِدان در كالبدها مى دَمى و به عظمتِ آن، هر روحى به درون جسدش مى رود و خداوندا! جز تو كسى از اين روح هايى كه در اجسادشان تنيده و در تاريكى هاى اندرون نام گذارى شده اند، آگاهى ندارد. از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، هر چه را در قبرهاست، مى دانى و آنچه را در سينه هاست، حاصل مى كنى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بدان، گوشت ها را بر استخوان ها مى رويانى و به همان نام، بر آنها مى رويند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه تو را بر هر چيزى توانا مى كند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، به خواست سِتُرگت، زندگى را تا مدّتى معيّن آفريدى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، مرگ را آفريدى و آن را به گاهِ سر رسيدنِ اَجَل هاى مردم و پايان گرفتن اعمالشان، در ميان آنان جارى كردى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، جان هاى بندگانت را پاكيزه كردى و از اين رو، نام هاى زيبايت و نعمت هاى بزرگت، بر ايشان خوش آمد، اى خدا! از تو مى خواهم به نام تصويرگرِ باشكوهِ يگانه ات كه كوه ها و آنچه در آنهاست، در برابرش فروتنى مى كنند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه به هر چيز با آن بگويى: «باش!»، به قدرتت موجود مى شود، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، كشتى را در درياى به هم پيوسته حبسْ شده، به قدرتت جارى مى كنى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، قطره هاى باران و ابرهاى حاملِ اين قطره هاى رحمتت، تو را تسبيح مى كنند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، ابرهاى پُر باران را با قدرت خويش، در هوا جارى مى كنى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، قطره هاى باران را از ابرهاى فشرده، به صورت آبى ريزان، فرو مى فرستى و آن را [مايه] گشايش [زندگى] قرار مى دهى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، مقام قُدس خود را با تقديسى عظيم، آكنده ساختى، اى پاك، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه حاملان عرشت از آن يارى جُستند و يارى شان دادى و توان تحمّل آن را بديشان دادى و آن را بِدان نام، حمل كردند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، تخت [فرمان فرمايى ات] را به گستره آسمان ها و زمين آفريدى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، عرش بزرگ گرامى ات را آفريدى و آفرينشِ آن را بزرگ داشتى تا با عظمتِ آن، نامت آن گونه شد كه خودت خواستى، اى بزرگ، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، عرشت را با هيبتِ عزّت و فرمان روايى، حلقه زدى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، گياه زمين را براى منفعت خَلقت و يارىِ ايشان، بيرون آوردى، اى خدا!. از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، ستارگان را آفريدى و آنها را وسيله راندنِ شيطان هاى ميان آسمان و زمين قرار دادى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، ستارگان براى دعوتت كاملاً پراكنده گشتند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، پرندگان صف كشيده در فضاى آسمان، به امر تو پرواز مى كنند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه زمين ها، با آن براى امرت حاضر شدند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، همه چيز، با زبان هاى گوناگونْ تسبيحت مى كنند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، زمين را كاملاً شكافتى و دانه [ى گندم]و انگور و شاخه تازه و زيتون و نخل و باغ هايى انبوه و ميوه و مرتع را روياندى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه بِدان، دانه ها را از زمين بيرون مى كشى و زمين را بدانها مى آرايى تا نعمتت را به يادها آورده باشى، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه قورباغه ها، در درياها و رودها و بركه ها، با همه تفاوت هاى نژادى و زبانى، با آن تو را تسبيح مى كنند، اى خدا! از تو مى خواهم به آن نامت كه با قدرت و شوكت و دليل و برهان، در هر چيزى آشكار است، اى خدا!