حدیث دربارهتعداد نام هاى خدا

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۲، ص ۳۰۱، ح ۱۱۸۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

تعداد نام هاى خدا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِنَّ فِي القُرآنِ تِسعَةً وتِسعينَ اسما، مَن أَحصاها كُلَّها دَخَلَ الجَنَّةَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در قرآن، نود و نُه نام [براى خدا] هست كه هر كسى آنها را برشمارَد، به بهشت در مى آيد.

۱.تاريخ بغداد: ج 3 ص 422 الرقم 1553 عن أبي هريرة وراجع: بحار الأنوار: ج 4 ص 211 ح 6.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به خدا شناخت اسما و صفات خدا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، براى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، نود و نُه نام است؛ صد نام بِجز يكى. هر كس آنها را به شماره در آورَد، به بهشت در خواهد آمد. آنها اين نام هايند: اللّه (خداوندگار)، اِله (خدا)، واحد (يكتا)، احد (يگانه)، صمد (بى نياز)، . صمد، يعنى: «قلّه مجد و شكوه» و گفته شده: «جاودان و پاينده». نيز گفته شده است: «آن كه در نيازها به او روى مى آورند» و «توپُر» است. اوّل (نخستين)، آخِر (واپسين)، سميع (شنوا)، بصير (بينا)، قدير (توانا)، قاهر (چيره)، علىّ (والا)، اعلى (برترين)، باقى (پاينده)، بديع (نوآور)، بارئ (آغازگر)، اكرم (گرامى ترين)، ظاهر (پيدا)، باطن (نهان)، حى (زنده)، حكيم (فرزانه)، عليم (دانا)، حليم (بردبار)، حفيظ (نگاهدار)، حق، حسيب (حسابگر)، حميد (ستوده)، حَفىّ (عنايتگر)، ربّ (پروردگار)، رحمان (بخشاينده)، رحيم (بخشنده)، ذارئ (آفريننده)، رزّاق (روزى رسان)، رقيب (مراقب)، رئوف، رائى (بيننده)، سلام (سلامت بخش)، مؤمن (پناه دهنده)، مُهَيمن (پُرهيمنه)، عزيز (پيروزمند)، جبّار (جبران كننده)، متكبّر (بس سترگ)، سيّد (سروَر)، سُبّوح (منزّه)، شهيد (گواه)، صادق (راستگو)، صانع (سازنده)، طاهر (پاك)، عدل (دادگر)، عفُوّ (درگذرنده)، غفور (آمرزشگر)، غنى (توانگر)، غياث (فريادرَس)، فاطر (پديد آورنده)، فرد (يكتا)، فتّاح (گشايشگر)، فالق (شكافنده)، قديم، مَلِك (فرمان روا)، قُدّوس (پاكيزه)، قوى (نيرومند)، قريب (نزديك)، قيّوم (بر پا دارنده)، قابض (تنگ گيرنده)، باسط (گستراننده)، قاضى الحاجات (برآورنده نيازها)، مجيد (بِشكوه)، مولى (اختياردار)، منّان (بسيار نعمت دهنده)، محيط (فراگير)، مبين (آشكار)، مُقيت (نگه دارنده)، مصوِّر (تصويرگر)، كريم، كبير (بزرگ)، كافى (كفايت كننده)، كاشفُ الضُّر (گشايش دهنده در سختى)، وَتْر (تنها)، نور، وهّاب (بسيار بخشنده)، ناصر (ياور)، واسع (وسعت بخش)، وَدود (مِهروَرز)، هادى (راه نما)، وَفى (وفادار)، وكيل، وارث (ارث بَرَنده)، بَرّ (نيكوكار)، باعث (برانگيزنده)، توّاب (بازگردنده)، جليل (پُرشكوه)، جواد (باسخاوت)، خبير (آگاه)، خالق (آفريدگار)، خيرُ الناصرين (بهترينِ ياوران)، ديّان (داور)، شَكور (بسيار سپاس گزارنده)، عظيم (باعظمت)، لطيف (ريزبين) و شافى (شفا دهنده).