حدیث دربارهكيفر عالمان بد

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان اين امّت، دو گونه اند: يكى، مردى است كه خدا به او دانش داده و وى، آن را به مردم مى بخشد و به خاطر آن چيزى نمى گيرد و مزدى نمى طلبد. براى چنين دانشمندى، ماهيان دريا و جنبندگان خشكى و پرندگان در فضاى آسمان، آمرزش مى طلبند و مانند سَرورى بزرگ، بر خداوند وارد مى شود، تا آن جا كه با فرستادگان الهى همراه مى گردد. گونه ديگر، كسى است كه خداوند به او دانش داده؛ ولى او آن را به بندگان خدا نمى بخشد و به خاطر آن، چيزى مى گيرد و مزد مى طلبد. اين شخص، در روز قيامت، لگامى از آتش بر دهانش زده مى شود و منادى ندا مى دهد: «اين، كسى است كه خداوند، بدو دانشى بخشيد؛ ولى او از دادن آن به بندگان خدا بخل ورزيد و بر آن چيزى گرفت و مزد طلبيد» و اين گونه مى مانَد تا از حساب، فارغ شود.