حدیث دربارهبسنده نكردن به دانسته ها

عنه صلى الله عليه و آله:مَنهومانِ ۱ لا يَشبَعانِ: طالِبُ عِلمٍ وطالِبُ دُنيا. وبِنَيلِ هذَينِ السَّبَبَينِ يَجمَعُ السَّعيدُ قُطرَيِ المُرادِ، ويَنالُ البُغيَةَ مِن إصلاحِ المَعاشِ وَالمَعادِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو آزمند، سير نمى شوند: جوياى دنيا و جوياى دانش. انسان خوش بخت با دست يافتن به اين دو، دو محور اصلى هدف را گِرد مى آورد و مطلوب خود ـ يعنى اصلاح معاش و معاد ـ را كسب مى كند. ۳

۱.نُهِمَ بالشيء: إذا أولع به، فهو منهوم (المصباح المنير: ص 629).

۲.معجم السفر: ص 45 ح 113 عن أبي العبّاس أحمد بن المفرّج بن أحمد.

۳.. همان گونه كه از حديث بعدى روشن مى شود، پيام حديث، دنبال نكردن حريصانه دنيا و پى نگرفتن دانش بدون انديشه و تأمّل است، و گرنه، روزى جستن از دنيا براى رفع نيازهاى دنيوى و اخذ دانش از عالمان صالح، دو وسيله كاميابى و خوش بختىِ انسان اند. م.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت آنچه برای عالم شایسته است +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر دانشمندى، گرسنه دانش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمند، از دانشْ سير نمى شود، تا سرانجام به بهشت در آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، هرگز از خيرى كه مى شنود [و فرا مى گيرد]، سير نمى شود، تا كارش به بهشت بينجامد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، خردمند نمى گردد، تا آن كه ده ويژگى در او گِرد آيد:. در طول زندگى اش، از جستجوى دانش، ملول نگردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو آزمند، سير نمى شوند: جوياى دنيا و جوياى دانش. پس كسى كه از دنيا به آنچه خداوند برايش حلال كرده، قناعت كند، سالم مى مانَد و كسى كه از راه حرام آن را به دست آورد، هلاك مى شود، مگر آن كه توبه كند، يا باز گردد. و هر كس دانش را از اهلش فرا گيرد و به دانشش عمل كند، نجات مى يابد و هر كس با آن، دنيا را بجويد، بهره اش همان [دنيا] است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گرسنه ترينِ مردم، جوياى دانش است و سيرترينِ آنها، كسى است كه آن را نمى جويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه روزى بيايد كه در آن بر دانشم نيفزايم، پس طلوع خورشيد آن روز، بر من خجسته مباد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از معادن تقوا، ياد گرفتنِ چيزى است كه نمى دانى. و كوتاهى كردن در معلوماتت، آن است كه بر آن، كم بيفزايى. و آنچه انسان را به دانش بى رغبت مى كند، كم بهره بردن اوست از آنچه آموخته است.