حدیث دربارهگناه
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ المُؤمِنَ إذا أذنَبَ كانَت نُكتَةٌ سَوداءُ في قَلبِهِ، فَإِن تابَ ونَزَعَ وَاستَغفَرَ صُقِلَ قَلبُهُ، فَإِن زادَ زادَت، فَذلِكَ الرّانُ الَّذيذَكَرَهُ اللّهُ في كِتابِهِ: «كَلَا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ» . ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن گناه مى كند، نقطه اى سياه در دلش پديد مى آيد. حال اگر توبه كرد و دل كَند و استغفار كرد، دلش صيقل مى خورد [و دوباره پاك مى شود]؛ ولى اگر گناه را زياد كرد، آن نقطه نيز زياد مى شود و اين، همان زنگارى است كه خداوند در كتابش ذكر كرده است: «نه چنين است؛ بلكه آنچه كرده اند، بر دل هايشان زنگار نهاده است» .
۱.سنن ابن ماجة: ج 2 ص1418 ح 4244 عن أبي هريرة؛ روضة الواعظين: ص 454.