سرفرازى
2 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن أتى ذا مَيسَرَةٍ فتَخَشَّعَ لَهُ طَلَبَ ما في يَدَيهِ، ذَهَبَ ثُلُثا دينِهِ. ـ ثُمَّ قالَ ـ: وَلا تَعجَل، وَلَيسَ يَكونُ الرَّجُلُ يَنالُ مِنَ الرَّجُلِ المَرفَقَ فيُجِلُّهُ ويُوَقِّرُهُ فَقَد يَجِبُ ذلِكَ لَهُ عَلَيهِ، وَلكن تَراهُ أنّهُ يُريدُ بِتَخَشُّعِهِ ما عِندَ اللّهِ، أو يُريدُ أن يَختِلَهُ عَمّا في يَدَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«هر كه نزد توانگرى رود و از سرِ چشمداشت به آنچه اودارد، در برابرش كُرنش كند، دو سومِ دينش از بين برود».
سپس فرمود: «سراسيمه نشو! چنين نيست كه هركس از شخص خدمتگزارى به چيزى برسد و بدين سبب، او را احترام و تجليل كند، لزوماً دو سومِ دينش از بين مى رود؛ بلكه ببين كه آيا قصدش از اين كُرنش، پاداش الهى است يا مى خواهد براى به دست آوردن چيزى از دارايى اش او را فريب دهد».
۱.بحارالأنوار: 73 / 169 / 5.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ما أحسَنَ تَواضُعَ الأغنياءِ لِلفُقَراءِ طَلَبا لِما عِندَ اللّهِ! وَأحسَنُ مِنهُ تِيهُ الفُقَراءِ عَلَى الأغنِياءِ اتِّكالاً عَلَى اللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:چه نيكوست فروتنى توانگران در برابر تهيدستان، به قصد رسيدن به اجر خداوند، و نيكوتر از آن، بى اعتنايى و سرفرازى درويشان است در برابر توانگران، از سرِ اعتماد به خداوند.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 406.