حدیث دربارهمحبت أهل بيت

الأمالي ـ به نقل از عبدالرزاق بن قيس رحبى ـ:همراه على بن ابى طالب عليه السلام، بر درِ دار الحكومه نشسته بوديم كه تابش خورشيد، امام را به پناه بردن به داخل دار الحكومه، ناگزير ساخت. حضرت برخاست تا داخل شود كه مردى از قبيله هَمْدان، چنگ در پيراهن ايشان زد و گفت: اى امير مؤمنان! برايم حديثى جامع باز گو تا خداوند، بدان سودم دهد. حضرت فرمود: «آيا اين سود، در احاديثِ بسيار نيست؟». گفت: چرا؛ ولى مى خواهم حديثى جامع، برايم بازگويى. حضرت فرمود: «دوستم، پيامبر خدا، برايم اين حديث را گفت كه من و پيروانم، سيراب و سيراب شده، با چهره هايى سپيد، بر حوض [كوثر]وارد خواهيم شد. دشمنان ما نيز تشنه لب و تشنه كام و با چهره هايى سياه، بر حوض، وارد خواهند شد. اين حديث را با كوتاهى اش به جاى حديثى بلند، برگير. تو همراه كسى هستى كه دوستش مى دارى و بهره ات، همان است كه به دست آورده اى. اينك اى برادر هَمْدانى! رهايم كن». سپس داخل دار الحكومه شد.