حدیث دربارهآمادگى رزمنده

دعائم الإسلام:إنّه [أي عليّاً عليه السلام] كَرِهَ أن يُلقي الرَّجُلُ سِلاحَهُ عِندَ القِتالِ؛ وَقَد قالَ اللّهُ عز و جل عِندَ ذِكرِ صَلاةِ الخَوفِ: «وَلْيَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ» ، وَقالَ: «وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَ حِدَةً». ۱، فَأفضَلُ الاُمورِ لِمَن كانَ فِي الجِهادِ أن لايُفارِقَهُ السِّلاحُ عَلى كُلِّ الأحوالِ. ۲
دعائم الإسلام:به درستى كه [على عليه السلام] نمى پسنديد كه مردى به هنگام نبرد، سلاحش را بيفكند. خداوند عز و جل به هنگام يادكردِ نماز خوف فرموده است: «و سلاحهايشان را برگيرند» و فرموده است: «آنان كه كفر ورزيدند، دوست مى دارند كه شما از سلاحها و وسايلتان غفلت ورزيد كه ناگهان به شما هجوم آورند» . پس برترين كار براى آنان كه در جهاد به سر مى برند، اين است كه سلاح را به هيچ روى، از خود جدا مسازند.
۱.النساء: 102.
۲.دعائم الإسلام: 1 / 371.

احادیث دیگر این موضوع

۱