حدیث دربارهشب زنده دارى

عنه عليه السلام:ما تَرَكتُ صَلاةَ اللَّيلِ مُنذُ سَمِعتُ قَولَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله: صَلاةُ اللَّيلِ نورٌ. فقال ابنُ الكَوّاءِ: وَلا لَيلَةَ الهَريرِ؟ قالَ: وَلا لَيلَةَ الهَريرِ. ۱

امام على عليه السلام:«از آن زمان كه اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را شنيدم كه: نماز شب، نور است، نماز شب را ترك نكردم». ابن كوّاء پرسيد: حتى در ليلة الهَرير ۲؟ فرمود: «حتى در ليلة الهَرير».

۱.بحار الأنوار: 41 / 17 / 10.

۲.ليلة الهرير، آخرين شب جنگ صِفّين و سخت ترين زمان آن است كه شدّت نبرد به حدّى بود كه رزمندگان، نماز خود را بر روى اسب مى خواندند. صبح روز بعد، مالك اشتر موفق شد خود را به نزديكى مقرّ فرماندهى معاويه برساند، كه با توطئه عمروعاص و خوارج، نتيجه جنگ به حكميت سپرده شد. «هرير» زوزه سگ در هنگام شدت سرماست. شدّت جنگ و چكاچك شمشيرها و شايد ناله ها سبب تشبيه اين شب به ليلة الهرير شده است.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت شب زنده داری عوامل بهشتی شدن +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بزرگان امّت من، حاملان قرآن اند و شب زنده داران.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ جلّ جلاله ـخداوند به دنيا وحى فرمود: «آن را كه درخدمت توست، به رنج افكن و آن كس كه تو را دور افكنَد، خدمت كن». و بنده هرگاه در دلِ شب تار با مولاى خويش خلوت گزيند و با او به راز و نياز پردازد، خداوند، روشنايى را در دل او استوار گرداند، به طورى كه هرگاه بگويد: «اى آقاى من!»، آن ربّ جليل، ندايش دهد: «لبيك، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم و به من توكّل كن تا كارت را سامان دهم». آن گاه خداوند به فرشتگان گويد: «اى فرشتگان من! بنگريد به اين بنده من كه در دل شب تار با من خلوت كرده است، در حالى كه هرزگان به كارهاى بيهوده سرگرم اند و غافلان، خفته اند. گواه باشيد كه من او را آمرزيدم».

امام على عليه السلام ـ در توصيف پرهيزگاران ـ:شبْ هنگام به پا مى خيزند و آيات قرآن را با تأمّل و شمرده مى خوانند و جانهايشان را با خواندن آن، اندوهناك مى سازند و داروى درد خود را در آن مى جويند.

امام على عليه السلام:چشمانتان را شبها بيدار داريد و شكمهايتان را [در روز]گرسنه و لاغر؛ وگامهايتان را به كار گيريد و [از] اموال خود ببخشيد و از جسمهايتان بگيريد و به جانهايتان ببخشيد و در اين راه، بخل نورزيد.

امام على عليه السلام:خوشا بر كسى كه آنچه پروردگارش بر عهده وى نهاده، پرداخته است و در سختى اش با شكيبايى ساخته است، و به شب، ديده بر هم ننهاده و چون خواب بر او چيره شده، بر زمين خفته و كف دست، بالين قرار داده در جمعى كه از بيم روز بازگشت، ديده هاشان به شب بيدار است و پهلوهاشان از خوابگاه بركنار، و لبهاشان به ياد پروردگار، و گناهانشان زدوده است از آمرزش خواهىِ بسيار. «آنان حزب كردگارند و بدانيد كه حزب كردگار، رستگارند».

امام على عليه السلام:كسى كه مشتاق باشد، شب راهپيمايى مى كند (پاس آخر شب يا همه شب را به عبادت مى گذراند).

امام باقر عليه السلام:با بازگشت (توبه) راستين، خود را در معرض رحمت و بخشش خدا قرار ده و براى بازگشت راستين، از دعاى خالصانه و مناجات در دل تاريكيها كمك بگير.

امام صادق عليه السلام:از جمله رازگويى هاى خداوند عز و جل با موسى بن عمران عليه السلامآن بود كه به او فرمود: «اى پور عمران! دروغ مى گويد آن كه مى پندارد دوستم مى دارد و چون شب درآيد، از من غفلت كند و بخوابد. مگر هر دوستدارى، خلوت با محبوبش را دوست ندارد؟ اى پور عمران! اينك اين منم كه بر دوستانم آگاهم و چون شب، آنان را فرو پوشد، ديده دلشان بگردد و كيفرم پيش چشمانشان پديدار شود و چنان با من سخن مى گويند كه گويى مرا مى بينند و چنان مرا مخاطب مى سازند كه گويى در حضورم هستند. اى فرزند عمران! از قلبت شكستگى، از تنت افتادگى و از چشمانت اشكها را در تاريكى شب، نثار من كن و مرا بخوان كه مرا نزديك و اجابت كننده خواهى يافت.