حدیث دربارهسرْبار ديگران بودن

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لِقَومٍ أصِحّاءَ جالِسينَ في زاوِيَةِ المَسجِدِ ـ:مَن أنتُم؟ قالوا: نحنُ المُتَوَكِّلونَ. قالَ عليه السلام: لا، بَل أنتُمُ المُتَأكِّلَةُ، فإن كُنتُم مُتَوَكِّلينَ فما بَلَغَ بِكُم تَوَكُّلُكُم؟ قالوا: إذا وَجَدنا أكَلنا، وإذا فَقَدنا صَبَرنا. قالَ عليه السلام: هكَذا تَفعَلُ الكِلابُ عِندَنا! قالوا: فما نَفعَلُ؟ قالَ: كمانَفعَلُ. قالوا: كَيفَ تَفعَلُ؟ قالَ عليه السلام: إذا وَجَدنا بَذَلنا، وإذا فَقَدنا شَكَرنا. ۱

امام على عليه السلام ـ ايشان عدّه اى را ديد كه با آنكه سالم و تندرست اند، در گوشه مسجد نشسته اند. فرمود:«شما كيستيد؟». گفتند: ما توكّل كنندگانيم. حضرت فرمود: «نه، بلكه شما مفتخورانيد. اگر به راستى توكّل كننده ايد، توكّلتان شما را به كجا رسانده است؟». گفتند: اگر چيزى بيابيم، مى خوريم و اگر هم نيابيم، صبر مى كنيم. فرمود: «سگهاى ما نيز همين كار را مى كنند!». گفتند: پس چه كنيم؟ فرمود: «همان كارى كه ما مى كنيم». گفتند: شما چه مى كنيد؟ فرمود: «اگر چيزى بيابيم، مى بخشيم و اگر نيابيم، شكر مى گوييم».

۱.مستدرك الوسائل: 11 / 220 / 12798.

کلیدواژه‌ها بایسته های بسیج دوری از اخلاق نکوهیده سربار دیگران بودن

احادیث دیگر این موضوع

مكارم الأخلاق:در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله از مردى سخن به ميان آمد و گفته شد: او آدم خوبى است. گفتند: اى پيامبر خدا! آن مرد، همسفر حجّ ما بود. هرگاه در منزلى فرود مى آمديم، پيوسته زبانش به ذكر «لا اله الا اللّه» گويا بود تا آنكه كوچ مى كرديم و در بين راه نيز همواره ذكر خدا مى گفت تا دوباره اتراق مى كرديم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس چه كسى شترش را علوفه مى داد و غذايش را درست مى كرد؟». گفتند: همه ما. حضرت فرمود: «همه شما از او بهتريد».

مكارم الأخلاق:نقل شده كه پيامبر خدا در سفرى به ياران خود دستور داد گوسفندى ذبح كنند. يكى از آنها گفت: من ذبح مى كنم. ديگرى گفت: من پوست مى كَنم. سومى گفت: من گوشتش را خُرد مى كنم. چهارمى گفت: من آن را مى پزم. پيامبر خدا فرمود: «من هم براى شما هيزم جمع مى كنم». يارانش گفتند: نبايد به زحمت بيفتى، پدران و مادرانمان فدايت! مابه جاى شما كار مى كنيم. پيامبر خدا فرمود: «مى دانم كه شما به جاى من كار مى كنيد، امّا خداوند عز و جل خوش ندارد كه بنده اش با عدّه اى از دوستان و همسفران خود باشد و گوشه اى بنشيند و كار نكند». پس، آن حضرت برخاست و شروع به جمع آورى هيزم كرد.

مسيح عليه السلام ـ او به مردى فرمود ـ:«چه كار مى كنى؟» گفت: عبادت پيشه كرده ام. فرمود: «پس چه كسى مخارج تو را تأمين مى كند؟». گفت: برادرم. فرمود: «برادرت از تو عابدتر است».