حدیث دربارهاصلى ترين ياوران امّت
عنه صلى الله عليه و آله:أوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ مِن خَلقِ اللّهِالفُقَراءُ وَالمُهاجِرونَ الَّذينَ تُسَدُّ بِهِمُ الثُّغُورُ، وَتُتَّقى بِهِمُ المَكارِهُ، وَيَموتُ أحَدُهُم وَحاجَتُهُ في صَدرِهِ لا يَستَطيعُ لَها قَضاءً، فَيَقولُ اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَن يَشاءُ مِن مَلائِكَتِهِ: اِيتُوهُم فَحَيُّوهُم، فَتَقولُ المَلائِكَةُ: نَحنُ سُكّانُ سَمائِكَ وَخِيَرَتُكَ مِن خَلقِكَ أفَتَأمُرُنا أن نَأتِيَ هؤلاءِ فَنُسَلِّمَ عَلَيهِم؟ قالَ: إنَّهُم كانوا عِبادا يَعبُدوني لا يُشرِكونَ بي شَيئا، وتُسَدُّ بِهِمُ الثُّغورُ، وتُتَّقى بِهِمُ المَكارِهُ، وَيَموتُ أحَدُهُم وَحاجَتُهُ في صَدرِهِ لا يستَطيعُ لَها قَضاءً، فَتأتِيهِمُ المَلائِكَةُ عِندَ ذلِكَ فَيَدخُلونَ عَلَيهِم مِن كُلِّ بابٍ «سَلَـمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ» ۱۲.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسانى از خلق خدا كه وارد بهشت مى شوند، تهيدستان و مهاجران اند؛ كسانى كه مرزها با آنان محفوظ مى ماند و حوادث ناگوار به وسيله آنان برطرف مى گردد و فردى از ايشان مى ميرد، در حالى كه نيازها (و آروزهاى) او در سينه اش مانده و توانايى برآوردنش را ندارد. پس خداوند متعال به كسانى از فرشتگانش كه بخواهد، مى فرمايد: نزد آنها برويد و به آنان تحيّت (و خوشامد) گوييد. فرشتگان مى گويند: ما ساكنان آسمان تو و برگزيدگان از خلق تو هستيم. آيا ما را فرمان مى دهى كه نزدشان رويم و بر آنان سلام گوييم؟! خداوند [خواهد] گفت: آنها بندگانى بودند كه مرا مى پرستيدند و شريكى براى من نمى گرفتند، و مرزها با آنان حفظ مى شد، و حوادث ناگوار به وسيله آنان برطرف مى گشت، و فردى از آنان مى مُرد، در حالى كه نياز (ها و آرزوهاى) او در سينه اش مانده بود و توان برآوردنش را نداشت. پس فرشتگان نزدشان مى آيند و از هر درى [از درهاى بهشت] بر آنان داخل مى گردند، و [مى گويند]: سلام بر شما باد به خاطر شكيبايى شما، و چه خوش است پاداش سرا [ى جاويد]!