حدیث دربارهادبِ دنيا جويى

حکمت‌نامه لقمان، ص ۱۶۳، ح ۲۴۴

ادبِ دنيا جويى

إحياء علوم الدين:قالَ لُقمانُ لاِبنِهِ: يا بُنَيَّ، لا تُذهِب ماءَ وَجهِكَ بِالمَسأَلَةِ، ولا تُشفِ غَيظَكَ بِفَضيحَتِكَ، وَاعرِف قَدرَكَ تَنفَعكَ مَعيشَتُكَ. ۱

إحياء علوم الدين:لقمان به پسرش گفت: «پسرم! آبروى خود را با درخواست كردن، نَبَر و خشمت را با فرياد، شفا نَدِه و قدر و اندازه خود را بشناس تا زندگى ات سودمند باشد».

۱.إحياء علوم الدين: ج 3 ص 259.

کلیدواژه‌ها آداب اخلاقی و اجتماعی ادب دنیا جویی

احادیث دیگر این موضوع

۴

إصلاح المالـ به نقل از كعب ـ: لقمان به پسرش گفت: «پسرم! هر گاه فقير شدى، تنها به درگاه پروردگار عز و جل آه و ناله كن و او را بخوان و به سوى او تضرّع نما و از فضل او و خزانه هاى او درخواست كن؛ زيرا غير خدا، هيچ كس مالك خزانه هاى خدا نيست».

الأمل و المأمول، جاحظ:لقمان به پسرش گفت: «تو را به تقواى الهى سفارش مى كنم؛ زيرا تقوا سرآمد هر چيزى است. آنچه مى گويم، از من داشته باش: بدان كه جز كسى كه از تو مى ترسد يا اميدى به تو دارد، ديگرى پا به آستانه تو نمى گذارد. از اين رو، پيش از درخواست [وى]، به بخشش آغاز كن؛ چرا كه هر گاه او را به درخواستْ وادار كنى، بيش از آنچه از دارايى ات به او مى دهى، آبرو و سربلندى اش را از او مى گيرى».

امام كاظم عليه السلام:لقمان همواره به پسرش مى گفت: «. پسرم! از دنيا به اندازه كفايت (نياز) برگير و آن چنان در دنيا فرو نرو كه به آخرتت زيان رسانَد، و چنان هم رهايش نكن كه سربار مردم گردى».

فيض القدير:لقمان به پسرش گفت: «از دنيا به اندازه كفايتت بر گير و زيادىِ درآمدت را براى آخرتت انفاق كن، و آن چنان در آن فرو نرو كه به آخرتت زيان رسانَد و آن چنان هم رهايش نكن كه سربار مردم و سوار بر گُرده مردان گردى».