حدیث دربارهسكوت

حکمت‌نامه لقمان، ص ۱۲۵، ح ۱۶۳

أسرار البلاغة:كانَ لُقمانُ كَثيرَ الصَّمتِ فَسُئِلَ عَن ذلِكَ، فَقالَ: ما جَعَلَ اللّهُ لي اُذُنَينِ ولِسانا واحِدا إلاّ لِيَكونَ ما أسمَعُهُ أكثَرَ مِمّا أتَكَلَّمُ بِهِ. ۱

أسرار البلاغة:لقمان بسيار سكوت مى كرد. چون درباره آن، مورد پرسش قرار گرفت، پاسخ داد: «خداوند براى من، دو گوش و يك زبان قرار نداده، جز براى اين كه شنيده هايم بيش از گفته هايم باشد».

۱.أسرار البلاغة: ص 323.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خرد عوامل بهشتی شدن +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۴

ربيع الأبرار:لقمان گفت: «اى پسرم! هر گاه مردم به نيكويىِ سخنانشان فخر نمودند، تو به نيكويىِ سكوتت مباهات كن».

محبوب القلوب:لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! سكوت را مراعات كن كه من هرگز بر سكوت پشيمان نشده ام، و چه بسا سخن گفتم و پشيمان شدم».

كتاب الحلم، ابن ابى الدنياـ به نقل از وَهْب بن مُنبّه ـ: در حكمت لقمان است كه به پسرش گفت: «اى پسرم! دانش نيكوست و آن به همراه بردبارى، نيكوتر. سكوت نيكوست و آن به همراه دانايى، نيكوتر. اى پسرم! زبان، نيش بدن است پس بپرهيز از اين كه چيزى از زبانت در آيد كه تنت را نابود سازد يا پروردگارت را بر تو خشمگين نمايد».

خزانة الخيال:لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! زبان، كليد خير و شر است. پس جز در خير، دهانت را مهر و موم كن، همان طور كه [صندوق]طلا و نقره را مهر و موم مى كنى».