حدیث دربارهخطر تكبّر و غرور
الاختصاص عن الأوزاعيّـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ، وَيلٌ لِمَن تَجَبَّرَ وتَكَبَّرَ، كَيفَ يَتَعَظَّمُ مَن خُلِقَ مِن طينٍ، وإلى طينٍ يَعودُ، ثُمَّ لا يَدري إلى ماذا يَصيرُ إلَى الجَنَّةِ فَقَد فازَ، أو إلَى النّارِ فَقَد خَسِرَ خُسراناً مُبيناً وخابَ.
ويُروى: كَيفَ يَتَجَبَّرُ مَن قَد جَرى في مَجرَى البَولِ مَرَّتَينِ. ۱
الاختصاصـ به نقل از اوزاعى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! واى بر كسى كه زور گويد و تكبّر ورزد! چگونه خود را بزرگ مى شمارد كسى كه از گل آفريده شده و به گِل باز مى گردد و نمى داند به كجا خواهد رفت؟! يا به بهشت [مى رود]، كه در اين صورت، رستگار است؛ يا به جهنّم، كه در اين صورت، آشكارا زيان كرده و بدبخت شده است».
و نيز روايت شده است: «چگونه زور گويد كسى كه دو بار، در مجراى بول قرار گرفته است؟!».
۱.الاختصاص: ص 338، بحار الأنوار: ج 13 ص 429 ح 23.