حدیث دربارهياد خدا

البداية والنهاية عَن عُبَيد بن عُمَير:قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ:. يا بُنَيَّ، لا تَجلِس فِي المَجلِسِ الَّذي لا يُذكَرُ اللّهُ فيهِ، فَإِنَّكَ إن تَكُ عالِما لا يَنفَعكَ عِلمُكَ، وإن تَكُ غَبِيّاً يَزيدوكَ غُبِيّاً، وإن يُطلِعِ اللّهُ إلَيهِم بَعدَ ذلِكَ بِسَخَطٍ يُصيبُكَ مَعَهُم. ۱
البداية و النهايةـ به نقل از عُبَيد بن عُمَيرـ: لقمان به پسرش گفت: «. اى پسرم! در مجلسى كه خدا در آن ياد نمى شود، ننشين؛ زيرا اگر تو عالم باشى، علمت تو را سودى نمى رسانَد و اگر كودن باشى،[اهل آن مجلس]بر كودنىِ تو مى افزايد، و اگر خداوند بعد از آن، با سخطش با آنان رفتار كند، تو را هم در بر گيرد.
۱.البداية والنهاية: ج 2، ص 128، الدر المنثور: ج 6، ص 517.
کلیدواژه‌ها بهشتنام های بهشتیاد خداخرد +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵