حدیث دربارهمصيبت ديده آن است كه از پاداش ، محروم مانَد

المعجم الكبيرـ به سندش، از امام زين العابدين عليه السلام ـ: شنيدم كه پدرم مى فرمايد: سه روز پيش از وفات پيامبر خدا بود كه جبرئيل عليه السلام بر او فرود آمد و گفت: اى محمّد! خداوند عز و جلمرا از سرِ اكرام و احترام به تو و فقط براى تو فرستاده، تا چيزى را از تو بپرسم كه خود از تو به آن، آگاه تر است. مى فرمايد: خود را چگونه مى بينى؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جبرئيل! خود را اندوهگين مى بينم. اى جبرئيل! خود را غصّه دار مى بينم». چون سه روز گذشت، جبرئيل عليه السلام و فرشته مرگ، فرود آمدند و فرشته اى در هوا به نام اسماعيل ـ كه سركرده هفتاد هزار فرشته بود و هر يك از آنان، خود، سركرده هفتاد هزار فرشته بودند ـ نيز با آن دو فرود آمد. جبرئيل عليه السلام آنها را بدرقه مى كرد. پس گفت: اى محمّد! خداوند عز و جل، مرا از سرِ اكرام و احترام به تو و فقط براى تو فرستاده است تا چيزى را از تو بپرسم كه خود از تو به آن، آگاه تر است. مى فرمايد: «خود را چگونه مى بينى؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جبرئيل! خود را اندوهگين مى بينم. اى جبرئيل! خود را غصّه دار مى بينم. فرشته مرگ بر درگاه [ايستاد و] اجازه خواست و جبرئيل عليه السلام گفت: اى محمّد! اين، فرشته مرگ است كه از تو اجازه ورود مى خواهد. او از هيچ انسانى پيش از تو اجازه نخواسته است و پس از تو نيز از هيچ انسانى اجازه نخواهد گرفت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به او اجازه بده». جبرئيل عليه السلام به او اجازه داد. فرشته مرگ، جلو آمد تا پيشِ روى پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاد و گفت: اى محمّد! خداوند عز و جلمرا به سوى تو فرستاده و به من فرمان داده است كه تو را در آنچه فرمانم مى دهى، اطاعت كنم. اگر فرمانم مى دهى كه جانت را بگيرم، مى گيرم و اگر ناخوش دارى، رهايت مى كنم. پيامبر خدا به او فرمود: «اى فرشته مرگ! آيا چنين مى كنى؟». گفت: آرى. اين گونه فرمان يافته ام كه آنچه مى فرمايى، اطاعت كنم. جبرئيل عليه السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: خداوند، مشتاق ديدار توست. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به هر چه مأمورى، انجام بده». جبرئيل عليه السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: اين، آخرين فرود من به زمين است. كار من در زمين با تو بود. چون پيامبر خدا وفات كرد و وقت تعزيت فرا رسيد، فردى كه صدايش را مى شنيدند، ولى خودش را نمى ديدند، آمد و چنين گفت: سلام و رحمت و بركات خدا بر شما باد! «هر جانى، مرگ را مى چشد» . خدا را براى هر مصيبتى، تسليتى است و براى هر درگذشته اى، جانشينى و براى هر از دست رفته اى، تداركى. پس به خدا اعتماد كنيد و به اميد او باشيد كه مصيبت ديده [ى واقعى]، كسى است كه از پاداش، محروم ماند؛ و سلام و رحمت خداوند بر شما باد!