حدیث دربارهآن كه سزاوار همنشينى نيست

حکمت‌نامه امام حسین ((ع)) ج ۲، ص ۱۲۹، ح ۵۷۶

نثر الدرّ عن الإمام الحسين عليه السلام:مُجالَسَةُ الدُّناةِ شَرٌّ. ۱

نثرالدرّـ از امام حسين عليه السلام ـ: همنشينى با افراد پست، شرارت [آفرين] ۲ است.

۱.نثر الدرّ: ج1 ص334، نزهة الناظر: ص81 ح5 وفيه «شين» بدل «شرٌّ»، كشف الغمّة: ج2 ص242، بحار الأنوار: ج 78 ص 122 ح 5؛ الفصول المهمّة: ص 177، وفي تاريخ دمشق: ج 13 ص 259 عن الإمام الحسن عليه السلام.

۲.در نسخه نزهة الناظر، «ننگ آور» آمده است.

کلیدواژه‌ها مقدمه گزیده معرفی کتاب حاضر حکمت ها حکمت های اخلاقی و عملی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

نثرالدرّـ از امام حسين عليه السلام ـ: همنشينى با فاسقان، ترديد برانگيز است.

كنز العمّالـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: [پدرم] على عليه السلام شنيد كه پيامبر خدا به ابو اُمامه باهِلى مى فرمايد: «با قَدَرى قَدَرى، يعنى كسى كه به قضا و قَدَر، ايمان ندارد و معاصى بندگان را نيز به خدا نسبت مى دهد. و مُرجِئى مرجئى، يعنى كسى كه عمل را جزو و يا لازمه ايمان نمى داند و از اين رو، مرتكبان گناه كبيره را هم مؤمن مى شمارد. و خارجى، خارجى، يعنى كسانى كه در دين، تندرو هستند و بر ضدّ امام عادل، خروج كرده اند. همنشين مشو كه آنان، دين را همانند ظرف وارونه، و همانند يهود و نصارا افراط و غُلُو مى كنند. هر امّتى، مَجوسى دارد و مجوس اين امّت، قَدَريّه هستند. به تشييع جنازه آنان نرويد كه آنان به ميمون و خوك، مَسخ مى شوند. اگر وعده پروردگارم نبود كه در امّتم فرو كشيدن زمين نيست، بى گمان، در همين زندگى دنيا، به زمين فرو مى رفتند.