برآوردن حاجت ها

نثر الدرّـ از امام حسين عليه السلام (در يكى از خطبه هايش) ـ: بدانيد كه نيازهاى مردم به شما از نعمت هاى خدا بر شماست. از آنها ملول نشويد كه گرفتار مى شويد.

الدُرّ المنثورـ از امام باقر، از امام زين العابدين، از امام حسين عليهم السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه رفتن به دنبال حاجت برادر مسلمانش را وا نهد، خواه آن حاجت برآورده شود يا نشود، مگر آن كه گرفتارِ كمك به كسى مى شود كه [آن كمك]برايش گناه دارد و پاداشى نمى بَرَد».

قضاء حقوق المؤمنينـ از ابن مهران ـ: نزد مولايم حسين عليه السلام نشسته بودم كه مردى پيش ايشان آمد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! فلانى از من بستانكار است و مى خواهد مرا به زندان بيندازد. فرمود: «به خدا سوگند، مالى كه با آن بدهى تو را بپردازم، ندارم». مرد گفت: پس با بستانكار من، گفتگو كن. فرمود: «من با او آشنا نيستم؛ اما از پدرم اميرمؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ شنيدم كه مى فرمود: پيامبر خدا فرمود: هر كس در پىِ حاجت برادر مؤمنش بكوشد، مانند آن است كه خدا را نُه هزار سال عبادت كرده است كه روزهايش روزه گرفته و شب ها را زنده داشته باشد».