حدیث دربارهنماز بيمار
سنن الدارقطني بإسناده عن الحسين بن عليّ عن عليّ بن أبي طالب عليهماالسلام عن النبيّ صلى الله عليه و آله:يُصَلِّي المَريضُ قائِما إنِ استَطاعَ، فَإِن لَم يَستَطِع صَلّى قاعِدا، فَإِن لَم يَستَطِع أن يَسجُدَ أومَأَ وجَعَلَ سُجودَهُ أخفَضَ مِن رُكوعِهِ، فَإِن لَم يَستَطِع أن يُصَلِّيَ قاعِدا صَلّى عَلى جَنبِهِ الأَيمَنِ مُستَقبِلَ القِبلَةِ، فَإِن لَم يَستَطِع أن يُصَلِّيَ عَلى جَنبِهِ الأَيمَنِ صَلّى مُستَلقِيا ورِجلاهُ مِمّا يَلِي القِبلَةَ. ۱
سنن الدار قطنىـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: بيمار اگر توانست، ايستاده نماز بخواند و اگر نتوانست، نشسته نماز بخواند و اگر نتوانست، به سجده برود، اشاره كند و [سرش را در] سجده اش پايين تر از ركوع بياورد و اگر نتوانست كه نشسته نماز بخواند، بر سمت راستش [بخوابد]و رو به قبله نماز بخواند و اگر نتوانست بر سمت راستش نماز بخواند [و نه بر سمت چپش]، ۲ به پشت [خوابيده]، در حالى كه پاهايش رو به قبله است، نماز بخواند.