حدیث دربارهامر به معروف و نهى از منكر

الفتوح عن الإمام الحسين عليه السلامـ في وَداعِ قَبرِ جَدِّهِ صلى الله عليه و آله ـ: اللّهُمَّ إنَّ هذا قَبرُ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وأنَا ابنُ بِنتِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وقَد حَضَرَني مِنَ الأَمرِ ما قَد عَلِمتَ، اللّهُمَّ وإنّي اُحِبُّ المَعروفَ وأكرَهُ المُنكَرَ. ۱

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام (در وداع قبر جدّش پيامبر صلى الله عليه و آله) ـ: خدايا! اين قبر پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله است و من، پسر دختر محمّد صلى الله عليه و آله؛ و مى دانى كه چه به من رسيده است. خدايا! من، معروف را دوست و منكر را ناپسند مى دارم.

۱.الفتوح: ج 5 ص 19؛ بحار الأنوار: ج 44 ص 328.

کلیدواژه‌ها امر به معروف و نهی از منکر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی

احادیث دیگر این موضوع

الأخبار الطِّوال:امام حسين عليه السلام نامه اى به پيروانش در بصره نوشت و آن را با يكى از طرفداران خود به نام سلمان فرستاد. متن آن نامه چنين بود: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على به مالك بن مَسمَع و احنف بن قيس و مُنذر بن جارود و مسعود بن عمرو و قيس بن هيثم. سلام عليكم! امّا بعد، من، شما را به زنده داشتن نشانه هاى حق و ميراندن بدعت ها فرا مى خوانم. اگر اجابت كنيد، به راه هاى هدايت، رهنمون مى شويد. والسلام!».

تسلية المجالس:امام حسين عليه السلام مُركّب و كاغذى خواست و اين وصيّت را براى برادرش محمّد نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. اين وصيّت حسين بن على بن ابى طالب به برادرش محمّد، معروف به ابن حنفيه است. حسين، گواهى مى دهد كه خدايى جز اللّه نيست و شريكى ندارد. محمّد، بنده و فرستاده اوست و حق را از نزد حق آورد و بهشت و دوزخ، حق است و بى ترديد، قيامت مى آيد. خداوند، همه كسانى را كه در قبر هستند، برمى انگيزد. من از سرِ سرمستى و طغيان و فساد و ستم نشوريده ام؛ بلكه تنها براى پى جويىِ اصلاح در امّت جدّم بيرون آمده ام و مى خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به سيره جدّم محمّد صلى الله عليه و آله و پدرم على بن ابى طالب عليه السلام، رفتار كنم. هر كس مرا به حق بپذيرد كه خداوند، به حقْ سزاوارتر است و هر كس اين را از من نپذيرد، صبر مى كنم تا خداوند، ميان من و اين مردم، به حق قضاوت كند و ميان من و آنان، حكم برانَد كه او بهترين حاكمان اوست. اين وصيّت من به توست، اى برادر من، و توفيق من، جز با خدا نيست. بر او توكّل كردم و به سوى او باز مى گردم».

تاريخ الطبرىـ به نقل از عقبة بن ابى عيزار ـ: امام حسين عليه السلام براى ياران خود و ياران حُر، سخن راند. و سپس فرمود: «اى مردم، پيامبر خدا فرمود: هر كس فرمان روايى ستمكار را ببيند كه حرمت هاى الهى را زير پا مى گذارد و پيمان خدا را مى شكند و با سنّت پيامبر خدا مخالفت مى كند و در ميان مردمان به گناه و تجاوز عمل مى نمايد و با كردار و گفتار بر او نياشوبد، حقّ خداست كه او را در همان جايى داخل كند كه آن فرمان روا را مى كند».