حدیث دربارهفضيلت پيروان اهل بيت

الاُصول الستّة عشر عن أبي سعيد المدائني عن محمّد بن عليّ عن عليّ بن الحسين عن أبيه عليهم السلام: جاءَ رَجُلٌ إلى أبي فَحَدَّثَهُ فَقالَ: إنَّ الرَّجُلَ مِن شيعَتِنا لَيَأتي يَومَ القِيامَةِ عَلَيهِ تاجُ نُبُوَّةٍ، قُدّامَهُ سَبعونَ مَلَكا ۱ يَنساقُ سَوقا إلى بابِ الجَنَّةِ، فَيُقالُ لَهُ: اُدخُلِ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ. ۲

الاُصول الستّة عشرـ به نقل از ابوسعيد مدائنى، از امام باقر، از امام زين العابدين، از امام حسين عليهم السلام ـ: مردى نزد پدرم [على عليه السلام] آمد. پدرم برايش گفت: «روز قيامت، مردى از پيروان ما مى آيد كه تاجِ پيامبرى بر سر دارد و هفتاد فرشته، پيشاپيش او به سوى بهشت، روان اند و به او گفته مى شود: بدون محاسبه، به بهشت درآى».

۱.في المصدر: «سبعين ملكا»، وهو تصحيف. وفي طبعة مؤسّسة دار الحديث: ص 249 «سبعون ألف ملك».

۲.الاُصول الستّة عشر: ص 80.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی پیروان اهل بیت فضیلت پیروان اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

المحاسنـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: امام حسين عليه السلام فرمود: «از پيروان ما، جز صدّيق شهيد نيست». گفتم: فدايت شوم! چگونه چنين مى شود، در حالى كه توده آنها در بسترهايشان مى ميرند؟ فرمود: «آيا در كتاب خدا در سوره حديد نخوانده اى: «و كسانى كه به خدا و فرستادگانش ايمان آوردند، آنان، نزد خداوندگارشان صدّيقان و شهيدان هستند» »؟ گفتم: گويى تاكنون اين آيه از كتاب خدا را هرگز نخوانده ام. فرمود: «اگر شهيدان، فقط كسانى بودند كه تو مى گويى (كسانى كه در جنگ شهيد مى شوند)، تعداد شهيدان، اندك بود».

تفسير فرات الكوفىـ به نقل از ابوجاريه و اصبغ بن نُباته ـ: هنگامى كه مروان، امير مدينه بود، براى مردم خطبه خواند و به اميرمؤمنان، ناسزا گفت. پس امام حسين عليه السلام خشمگينانه برخاست و بر مروان درآمد و به او فرمود: «اى پسر زنِ كبودْ چشم در عرب، به زنى كه چشمش برگشته و سفيدى اش آشكار شده باشد، «زرقاء» مى گويند. در روايات، به عنوان نكوهش شخص به كار رفته است، نه آن به عيبى و يا صفتى ديگر اشاره داشته باشد؛ امّا زرقاء بنت موهب، مادر بزرگ مروان، زنى بدكاره بود (الكامل: ج 4 ص 160). و پسر زن شپش خوار! تو به على ناسزا مى گويى؟!. آيا از آنچه درباره تو و يارانت، و نيز آنچه [از قرآن] درباره على عليه السلام است، باخبرت نكنم؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «كسانى كه ايمان آوردند و كار شايسته كردند، به زودى خداوند رحمان، براى آنها [در دل ديگران]محبّتى مى نهد» . اين، براى على عليه السلام و پيروان اوست. «ما آن را به زبان تو آسان كرديم تا تنها پرهيزگاران را بدان بشارت دهى» . پس پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به على بن ابى طالب عليه السلام بشارت داد».

تاريخ دمشقـ به نقل از على بن محمّد بن صائغ، از پدرش، از امام حسين عليه السلام ـ: پدرم، از جدّش، از جبرئيل عليه السلام از پروردگار عز و جل نقل مى كند كه: «زير پايه تخت عرش و بر برگى سبز از درخت خوش بوى آس (مورْد) نوشته شده است: خدايى جز اللّه نيست. محمّد، پيامبر خداست. اى پيروان خاندان محمّد! هيچ يك از شما كه لا إله إلاّ اللّه گفته باشد، روز قيامت نمى آيد، جز آن كه خداوند، وارد بهشتش مى كند».