حدیث دربارهعمره هاى پيامبر صلى الله عليه و آله
مُحَرِّشٌ الكَعبِيّ:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله خَرَجَ مِنَ الجِعرانَةِ لَيلاً مُعتَمِرًا، فَدَخَلَ مَكَّةَ لَيلاً فَقَضى عُمرَتَهُ، ثُمَّ خَرَجَ عَن لَيلَتِهِ فَأَصبَحَ بِالجِعرانَةِ كَبائِتٍ، فَلَمّا زالَتِ الشَّمسُ مِنَ الغَدِ خَرَجَ مِن بَطنِ سَرِفٍ حَتّى جاءَ مَعَ الطَّريقِ، طَريقِ جَمعٍ بِبَطنِ سَرِفٍ. فَمِن أجلِ ذلِكَ خَفِيَت عُمرَتُهُ عَلَى النّاسِ ۱.
محرّش كعبى:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، شبانه به قصد عمره از جعرانه بيرون آمد. شب به مكّه رسيد، عمره اش را انجام داد. همان شب بيرون شد و صبح در جعرانه بود، همچون كسى كه شب را آن جا باشد، هنگام ظهر فردا از وسط «سَرِف» ۲ بيرون شد، تا آن كه از راه اصلى آمد، راه جمع (مزدلفه) در ميان سرف. از اين رو عمره او بر مردم پوشيده ماند.