حدیث دربارهادب حضور

عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحيَا اللَّيالِيَ الأَربَعَ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ: لَيلَةَ التَّروِيَةِ، ولَيلَةَ عَرَفَةَ، ولَيلَةَ النَّحرِ، ولَيلَةَ الفِطرِ ۱.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس اين چهار شب را شب زنده دارى كند، بهشت براى او واجب است: شبِ ترويه، شب عرفه، شب عيد قربان و شب عيدفطر.

۱.الفردوس: 3 / 620 / 5937 عن معاذ، الجامع الصغير: 2 / 557 / 8342 نقلاً عن ابن عساكر.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه جاى مزدلفه موقف است، از وادى محسّر بالاتر رويد.

به امير المؤمنين عليه السلام گفتند:چرا مشعرالحرام، در حرم قرار داده شد؟ فرمود: چون خداوند به زائران اجازه ورود داده، آنان را در آستانه در دوم نگهداشته است. و چون ناله و دعايشان طول بكشد، به آنان اجازه مى دهد كه قربانى خود را پيش آورند. و چون آلودگى خود را رها كنند و از گناهانى كه ميان خدا و آنان حجاب بود، پاك شوند، به آنان اجازه مى دهد كه با پاكى، به زيارت آيند.

امام صادق عليه السلام:نماز مغرب را نخوان، تا به مشعر برسى و مغرب و عشاء را با يك اذان و دو اقامه، آن جا بخوانى. در دل آن وادى، سمت راست جاده و نزديك مشعر فرود آى. مستحب است براى كسى كه نخستين حج اوست، بر مشعر الحرام بايستد و گام بر آن نهد و شب مزدلفه زراره از امام باقر عليه السلام روايت مى كند كه آن حضرت از حكم بن عتيبه پرسيد: محدوده مزدلفه كجاست؟ او ساكت ماند. حضرت فرمود: حدّ مزدلفه، از بين مأزمين (دو تنگه) تا كوه، تا بركه هاى محسّر است. از بركه ها بركه هاى آب كه در منطقه مشعر وجود دارد. نگذرد و بگويد: «خدايا اينجا جمع است. از تو مى خواهم كه خيرهاى كامل را برايم جمع كنى. خدايا! مرا از خيرى كه خواستم در دلم جمع آورى، مأيوسم مكن. از تو مى خواهم آنچه را در اين منزلگاه، به اوليائت آموختى، به من بشناسانى و از همه بديها نگاهم دارى». و اگر بتوانى آن شب را بيدار بمانى، چنين كن، همانا به ما رسيده است كه درهاى آسمان، آن شب به روى صداهاى مؤمنان بسته نمى شود، برايشان همهمه اى است، همچون همهمه زنبوران عسل. خداى متعال مى فرمايد، «من پروردگار شمايم وشما بندگان منيد. حقّ مرا ادا كرديد و بر من حق است كه دعايتان را مستجاب كنم». و آن شب خداوند، گناهان هركه را بخواهد مى آمرزد و هركه را بخواهدمى بخشايد.

امام صادق عليه السلام:پس از نماز صبح، روز را با وضو آغاز كن، اگر خواستى نزديك كوه بايست و اگر خواستى، در محل بيتوته ات. چون ايستادى خداوند را حمد و ثنا بگو و نعمتها و آزمايش هاى او را به قدر توان يادكن و بر پيامبر صلى الله عليه و آله صلوات بفرست و از دعاهايت اين باشد: «خدايا! اى پروردگار مشعرالحرام، از آتش دوزخ، رهايى ام ده و روزى حلال مرا وسعت بخش و شرّ فاسقان جنّ و انس را از من دور كن. خدايا! تو برترين كسى هستى كه از تو مى طلبند و مى خواهند. براى هرمهمانى تحفه اى است. تحفه مرا در اين جايگاه، اين قرار بده كه از خطايم درگذرى و پوزشم را بپذيرى و حذر از دنيا را توشه ام قرار ده». سپس كوچ كن، وقتى كه كوه «ثبير» بر تو نمايان شود و شتر، جاى پاى خود را ببيند (يعنى هوا روشن شده باشد).

امام صادق عليه السلام:سنگ هاى جمرات را از مشعر بردار، اگر از محلّ وسايلت در منى هم بردارى، تو را كفايت مى كند.