حدیث دربارهافتخار خداوند به اهل عرفات

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تَطَوَّلَ عَلى أهلِ عَرَفاتٍ يُباهي بِهِمُ المَلائِكَةَ، يَقولُ: يا مَلائِكَتي، اُنظُروا إلى عِبادي شُعثًا غُبرًا، أقبَلوا يَضرِبونَ إلَيَّ مِن كُلِّ فَجٍّ عَميقٍ، فَاُشهِدُكُم أنّي قَد أجَبتُ دُعاءَهُم، وشَفَّعتُ رَغبَتَهُم، ووَهَبتُ مُسيئَهُم لِمُحسِنِهِم، وأعطَيتُ مُحسِنَهُم جَميعَ ما سَأَلَ (ني)، غَيرَ التَّبِعاتِ الَّتي بَينَهُم ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بر اهل عرفات، نعمت داده، بوسيله آنان بر فرشتگان مباهات كرده، مى فرمايد: «اى فرشتگان من! به بندگانم بنگريد، ژوليده و غبار آلود، از هرراه دورى راه سپرده و آمده اند. شما را گواه مى گيرم كه دعايشان را مستجاب كرده، خواسته شان را بر آورده ام، خطا كارشان را به خاطر نيكو كارشان بخشيدم و به نيكو كارانشان، هرچه را كه از من خواستند، عطاكردم، جز گناهانى را كه ميان خودشان دارند (حق الناس).
۱.مسند أبي يعلى: 4 / 147 / 4092، ربيع الأبرار: 2 / 840 نحوه وكلاهما عن أنس بن مالك، وراجع البحار: 99 / 259؛ كنزالعمّال: 12561، والحديث 604 من باب ثواب الوقوف بالمزدلفة.

احادیث دیگر این موضوع

۲