حدیث دربارهفضيلت طواف
عنه صلى الله عليه و آله:مَن طافَ بِالبَيتِ سَبعًا ولا يَتَكَلَّمُ إلاّ بِسُبحانَ اللّهِ والحَمدُ للّهِِ ولا إلهَ إلاَّ اللّهُ واللّهُ أكبَرُ، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلاّ بِاللّهِ، مُحِيَت عَنهُ عَشرُ سَيِّئاتٍ، وكُتِبَت لَهُ عَشرُ حَسَناتٍ، ورُفِعَ لَهُ بِها عَشرُ ۱ دَرَجاتٍ. ومَن طافَ فَتَكَلَّمَ وهُوَ في تِلكَ الحالِ خاضَ فِي الرَّحمَةِ بِرِجلَيهِ، كَخائِضِ الماءِ بِرِجلَيهِ ۲.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس هفت بار بر گرد كعبه طواف كند و سخنى جز به «سبحان اللّه، الحمدللّه، لا اله الاّ اللّه، اللّه اكبر و لا حول ولا قوّة الاّ باللّه» نگويد، ده گناه از او محو مى شود و ده حسنه براى او نوشته مى شود و به وسيله آن ده درجه بالا مى رود و هر كس طواف كند و در آن حال حرف بزند، با دو پايش در رحمت فرو رفته است، همچون كسى كه با دوپايش در آب فرو رود.