حدیث دربارهحكمة الحجّ

حج و عمره در قرآن و حدیث، ص ۱۸۹، ح ۲۷۹

حكمة الحجّ

عنه عليه السلام:مَن حَجَّ حَجَّةَ الإِسلامِ فَقَد حَلَّ عُقدَةً مِنَ النّارِ مِن عُنُقِهِ ۱.

هر كس حجّة الاسلام (حج واجب) را انجام دهد، گِرهى از آتش را از گردن خويش گشوده است.

۱.الفقيه: 2 / 216 / 2205.

کلیدواژه‌ها الفهرس الحج والعمره الحج حکمه الحج

احادیث دیگر این موضوع

۳

عمر بن اذينه:از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خدا پرسيدم: «حج و عمره را براى خدا تمام كنيد» . فرمود: مقصود او از تماميّت اين دو، انجام آن ها و پرهيز از چيزى است كه مُحرِم در اين دو، از آن پرهيز مى كند.

عبدالرحمن بن حجّاج:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: آيا حج بر توانگر و فقير، واجب است؟ فرمود: حج بر عهده همه است، چه بزرگ و چه كوچك. پس هركه عذرى داشته باشد، خداوند او را معذور داشته است.

امام صادق عليه السلام:حجِ خانه خدا، بر هركس كه استطاعت داشته باشد واجب است و (استطاعت) همان زاد و توشه، وسيله سفر و تندرستى است و اين كه انسان چيزى داشته باشد كه براى خانواده اش بگذارد و نيز پس از بازگشت از حج هم، چيزى داشته باشد در «تحرير الوسيله» چنين آمده است: شرط هاى وجوب حجِ واجب، چند چيز است: كمال بواسطه بلوغ وعقل و آزادى واستطاعت مالى و بدنى (تندرستى و قوّت جسمى) و باز بودن و امن بودن راه و وسعت وقت و كفايت آن..