سياه رويى
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:بَينَما نَحنُ عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله وهُوَ يَجودُ بِنَفسِهِ ـ وهُوَ مُسَجّىً بِثَوبٍ [و]مُلاءَةٍ خَفيفَةٍ عَلى وَجهِهِ، فَمَكَثَ ما شاءَ اللّهُ أن يَمكُثَ، ونَحنُ حَولَهُ بَينَ باكٍ ومُستَرجِعٍ ـ إذ تَكَلَّمَ وقالَ: اِبيَضَّت وُجوهٌ، وَاسوَدَّت وُجوهٌ. وَاسوَدَّتِ الوُجوهُ، أصحابُ الأَموالِ. ۱
امام على عليه السلام:نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم، آن گاه كه در آستانه ارتحال بود، در حالى كه پارچه اى او را پوشانده بود و پَراندازى بر چهره داشت. پس مدتى دراز سكوت فرمود و ما در پيرامونش گاه مى گريستيم و گاه «انا للّه وانا اليه راجعون» مى گفتيم. سپس لب به سخن گشود و فرمود: «برخى چهره ها سفيدند و برخى، سياه. و صاحبان اموال سياه رويند».
۱.بحار الأنوار: 22 / 494 / 40 نقلاً عن كتاب الطرف عن الحسين بن موسى بن جعفر عن أبيه عن جدّه عليهم السلام.