حدیث دربارهتوسعه نويد داده شده در اسلام

الإمام عليّ عليه السلامـ في حَديثِ الأَربَعِمِائَةِ ـ: ما أنزَلَتِ السَّماءُ [مِن]قَطرَةٍ مِن ماءٍ مُنذُ حَبَسَهُ اللّهُ عز و جل، ولَو قَد قامَ قائِمُنا لَأَنزَلَتِ السَّماءُ قَطرَها، ولَأَخرَجَتِ الأَرضُ نَباتَها، ولَذَهَبَتِ الشَّحناءُ مِن قُلوبِ العِبادِ، وَاصطَلَحَتِ السِّباعُ وَالبَهائِمُ؛ حَتّى تَمشِيَ المَرأَةُ بَينَ العِراقِ إلَى الشّامِ لا تَضَعُ قَدَمَيها إلاّ عَلَى النَّباتِ، وعَلى رَأسِها زينَتَها، لا يَهيجُها سَبُعٌ ولا تَخافُهُ. ۱
امام على عليه السلام:از آن هنگام كه خداوند باران را دربند كند، آسمان قطره اى فرو نخواهد فرستاد و آن گاه كه برپا شونده ما برپاى شود، هر آينه آسمان بارانش را فرو مى فرستد؛ زمين روييدنى هايش را برون مى آورد؛ كين توزى و دشمنى از دل هاى بندگان رخت برمى بندد؛ درندگان و چهارپايان به صلح و دوستى مى گرايند؛ و چنان مى شود كه زنى از عراق تا شام پياده راه مى سپرد و جز بر روييدنى ها گام نمى گذارد، در حالى كه زينتش را بر سر دارد؛ نه درنده اى او را برمى آشوباند و نه وى از آن بيمناك مى شود.
۱.الخصال: 626 / 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، تحف العقول: 115 نحوه، بحار الأنوار: 52 / 316 / 11.

احادیث دیگر این موضوع

۸
مسند ابن حنبل از ابوسعيد خدرى:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا شما را به مهدى نويد دهم؟ آن گاه كه مردم دچار اختلاف و لرزش هاى شديد باشند، وى در ميان امّت من برانگيخته خواهد شد و زمين را همان گونه كه از ستم و زور انباشته شده، از عدل و داد سرشار كند. هم آن كه در آسمان سكونت دارد و هم آن كه در زمين ساكن است، از او خشنود است. او مال را به درستى بخش مى كند». مردى به وى گفت: «به درستى يعنى چه؟» فرمود: «[يعنى مال را]به مساوات ميان مردم [تقسيم مى كند]». و فرمود: «و خداوند دل هاى امّت محمّد را از توانگرى سرشار مى كند و عدل مهدى همه آن ها را فرا مى گيرد، چندان كه ندا دهنده اى بانگ برآوَرد: آيا كسى هست كه به مالى نياز داشته باشد؟ از مردم، جز يك نفر، كسى برنمى خيزد. مهدى به وى مى فرمايد: نزد خزانه دار رو و به وى بگو: مهدى فرمانت مى دهد كه به من مال عطا كنى. سپس به وى مى گويد: تقسيم كن تا آن گاه كه خزانه دار دامنش را از مال پُر و برجسته مى كند. در اين حال، آن فرد پشيمان مى شود و مى گويد: من آزمندترين كس در امّت محمّد بودم؛ آيا آن چه ايشان را فراپوشاند، نمى تواند مرا هم فرا پوشانَد؟» فرمود: «آن گاه، آن مال ها را باز مى گرداند، امّا ديگر از وى پذيرفته نمى گردد و به وى گفته مى شود: ما آن چه را كه بخشيده ايم، بازپس نمى گيريم».