حدیث دربارهگوناگون

توسعه اقتصادی ج ۱، ص ۱۲۰، ح ۱۶۴

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:مَنِ افتَقَرَ فيها [أي فِي الدُّنيا] حَزِنَ. ۱

امام على عليه السلام:هر كه در آن [= دنيا] گرفتار فقر شود، اندوهگين است.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 82، خصائص الأئمّة عليهم السلام: 118، تحف العقول: 201، الأمالي للسيّد المرتضى: 1/107، الاختصاص: 188، بحار الأنوار: 73/120/110؛ مطالب السؤول: 52، المناقبللخوارزمي: 364 / 379 عن عبيد اللّه بن محمّد التقي عن شيخ من بني عدي، كنز العمّال: 3 / 720 / 8567.

کلیدواژه‌ها امامت 2 امامت خاصه امام علی علیه السلام فضایل امام علی از زبان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نادارى و نادانى، هر عيبى را آشكار مى كنند.

امام على عليه السلام:بى روزى ماندن، خوارمايگى است.

امام على عليه السلام:به رگ دل انسان، پاره اى گوشت آويخته است كه از شگفت ترين چيزها است؛ و آن، قلب او است كه در آن، مايه هايى از حكمت است و مايه هايى خلاف آن. واگر به فقر دچار آيد، به بلا افتد.

امام على عليه السلام:ناچارىِ فقر، انسان را به كار [هاى] زشت و وحشت انگيز وا مى دارد.

امام على عليه السلام:فقر، زبان زيرك را از بيان حجّتش برمى بندد و بينوا در شهر خود غريب است.

امام على عليه السلام:دولتمندى، نادرستِ توانگر را درست جلوه مى دهد و درستِ فقير را نادرست.

امام على عليه السلامـ به پسرش امام حسن عليه السلام ـ: جانِ پسر! فقير كوچك است؛ سخنش شنيده نمى شود؛ و رتبه اش دانسته نيست. فقير هر چند كه راستگو باشد، دروغگويش مى خوانند و اگر زهد پيشه كند، نادانش مى شمارند. جان پسر! هر كس گرفتار فقر شود، به چهار خصلت مبتلا گردد: سستى در باورش، كاستى در خِرَدش، سَبُكى در دينش، و كم حيايى در چهره اش. پس از فقر به خداوند پناه مى جوييم.

امام على عليه السلامـ به پسرش محمّد بن حنفيّه ـ: جانِ پسر! هر آينه از فقر بر تو بيمناكم. پس از فقر به خدا پناه جوى؛ كه فقر سبب كاستىِ دين، زشت انديشى، و زمينه ساز كينه و دشمنى است.