دعوت به خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان علّت ناميده شدنش به داعى (دعوتگر) ـ: و امّا داعى، بدان سبب است كه من مردم را به دين پروردگارم عز و جل دعوت مى كنم.

امام على عليه السلام:خدا رحمت كند انسانى را كه حُكم (فرمان حكيمانه اى) را شنيد و پذيرا شد، و به راه راست فرا خوانده شد و [بدان] نزديك گشت، و كمربند راه نمايى را گرفت و رهايى يافت.

امام على عليه السلام:[پيامبر صلى الله عليه و آله] چشمِ دلِ شخص خردمند است كه با آن، پايان كار خويش را مى بيند و نشيب و فراز آن را مى شناسد. دعوت كننده اى است كه فرا مى خواند و سرپرستى است كه سرپرستى مى كند. پس دعوتگر را اجابت نماييد و از سرپرست، پيروى كنيد.

امام على عليه السلام:منزّهى تو، اى كه آفريدگار و معبودى! تو براى آن كه آفريدگانت از آزمايش تو سربلند به در آيند، سرايى [به نام آخرت]آفريدى و در آن، خوان گسترده اى از آشاميدنى و خوردنى و همسران و خدمتكاران و كاخ ها و نهرها و كشتزارها و ميوه ها قرار دادى. آن گاه، دعوت كننده اى فرستادى كه به سوى اين سرا فرا خوانَد؛ اما مردم نه دعوت كننده را اجابت كردند و نه به آنچه آنان را ترغيب كردى، رغبت ورزيدند و نه به آنچه تشويقشان كردى، اشتياق نشان دادند؛ بلكه به لاشه اى روى آوردند كه با خوردن آن، رسوا گشتند و در دوست داشتن آن، هم داستان شدند.