حدیث دربارهوليد بن عقبه
تفسير الطّبريّ عن عطاء بن يسار ـ في قَولِهِ تَعالى: «أَفَمَن كَانَ مُؤمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَا يَستَوُنَ * أَمَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ فَلَهُمْ جَنَّـتُ الْمَأْوَى نُزُلَا بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ * وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُواْ فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُواْ أَن يَخْرُجُواْ مِنْهَا أُعِيدُواْ فِيهَا وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُواْ عَذَابَ النَّارِ الَّذِى كُنتُم بِهِى تُكَذِّبُونَ» ۱ ـ ص: نَزَلَت بِالمَدينَةِ في عَلِيِّ بنِ أَبي طالِبٍ وَالوَليدِ بنِ عُقبَةَ بنِ أَبي مُعَيطٍ. كانَ بَينَ الوَليدِ وَبَينَ عَلِيٍّ كَلامٌ، فَقالَ الوَليدُ بنُ عُقبَةَ: أَنا أَبسَطُ مِنكَ لِسانا، وَأَحَدُّ مِنك سِنانا، وَأَرَدُّ مِنكَ لِلكَتيبَةِ. فَقالَ عَلِيٌّ عليه السلام: اُسكُت فَإِنّكَ فاسِقٌ! فَأَنزَلَ اللّهُ فيهِما: «أَفَمَن كَانَ مُؤمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَا يَستَوُنَ» إِلى قَولِهِ: «بِهِ تُكَذِّبُونَ» . ۲
تفسير الطبرى ـ به نقل از عطاء بن يسار، در باره آيه شريف: «آيا كسى كه مؤمن است، همانند كسى است كه نافرمان است؟ يكسان نيستند. امّا كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، به پاداش آنچه انجام مىدادند، در باغهايى كه در آنها جايگزين مىشوند، پذيرايى مىگردند، و امّا كسانى كه نافرمانى كردهاند، جايگاهشان آتش است. هر بار كه بخواهند از آن بيرون بيايند، در آن، باز گردانيده مىشوند و به آنان گفته مىشود: بچشيد عذاب آن آتشى را كه دروغش مىشمرديد» ـ : اين آيات در مدينه و در باره على بن ابى طالب عليه السلام و وليد بن عقبة بن ابى معيط، نازل شده است [ماجرا بدين شرح است كه] ميان وليد و على، سخنى در گرفت. وليد بن عقبه گفت: من از تو زبانآورتر و جنگاورتر و لشكرشكنترم. على عليه السلام گفت: خاموش! كه تو نافرمانى. پس، خداوند، در باره آن دو، اين آيات را فرو فرستاد: «آيا كسى كه مؤمن است، همانند كسى است كه نافرمان است؟ يكسان نيستند تا دروغش مىشمرديد».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرکسانی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر