حدیث دربارهزيارت قبور اهل بيت عليهم السلام

الإمام الجواد عليه ‏السلام: ما زارَ أبي عليه ‏السلام أحَدٌ فَأَصابَهُ أذىً مِن مَطَرٍ أو بَرَدٍ أو حَرٍّ، إلّا حَرَّمَ اللّه‏ُ جَسَدَهُ عَلَى النّارِ. ۱

امام جواد عليه ‏السلام: هر كس پدرم را زيارت كند و [در اين راه،] از باران يا سرما و يا گرما گزندى به او رسد، خداوند، بدنش را بر آتش، حرام مى‏گرداند.

۱.. الأمالي للصدوق: ص 752 ح 1010 عن عبدالعظيم الحسني، بحارالأنوار: ج 102 ص 36 ح 20.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن خوی های والا و کردارهای نیکو +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه ‏السلام ـ در پاسخ به سؤال ابن مارد در باره ثواب زيارت امير مؤمنان عليه ‏السلام ـ : اى پسر مارد! هر كس جدّ مرا با معرفت به حقّ او، زيارت كند، خداوند براى هر گامى كه بر مى‏دارد، يك حج و يك عمره پذيرفته شده مى‏نويسد. به خدا سوگند ـ اى پسر مارد ـ كه خداوند، قدمى را كه در راه رفتن به زيارت امير مؤمنان عليه ‏السلام غبار گرفته باشد ـ چه پياده برود و چه سواره ـ، خوراك آتش نمى‏كند. اى پسر مارد! اين حديث را با آب طلا بنويس.

امام صادق عليه ‏السلام: هر كس براى خدا و در راه خدا، قبر حسين عليه ‏السلام را زيارت كند، خداوند، او را از آتش، آزاد مى‏سازد و در آن روز وحشت بزرگ، او را ايمن مى‏دارد.

كامل الزيارات ـ به نقل از سليمان بن خالد ـ : از امام صادق عليه ‏السلام شنيدم كه مى‏فرمايد: «خداوند در هر شبانه‏روز، صد هزار مرتبه به زمين نظر مى‏افكند كه هر كه را خواست، بيامرزد و هر كه را خواست، عذاب كند. خداوند، زائران قبر حسين عليه ‏السلام را مخصوصا، و خانواده‏هايشان را، و هر كسى را كه آن زائر در روز قيامتْ شفاعت كند، مى‏آمرزد؛ هر كه مى‏خواهد باشد». گفتم: اگر چه مردى باشد كه مستوجب آتش شده است؟ فرمود: «[آرى،] اگر چه چنين باشد، به شرط آن كه ناصبى نباشد».

كامل الزيارات ـ به نقل از هارون بن خارجه ـ : از امام صادق عليه ‏السلام در باره كسى پرسيدم كه زيارت قبر امام حسين عليه ‏السلام را بدون دليل، ترك گويد. فرمود: «چنين مردى، اهل آتش است».

كامل الزيارات ـ به نقل از على بن ميمون صائغ ـ : امام صادق عليه ‏السلام به من فرمود: «اى على! [قبر]حسين عليه ‏السلام را زيارت كن و رهايش مكن». گفتم: كسى كه به زيارت او برود، چه پاداشى دارد؟ فرمود: «هر كس پياده به زيارتش برود، خداوند براى هر گامى، يك ثواب برايش مى‏نويسد و يك گناه از او مى‏زدايد و او را يك درجه بالا مى‏برد، و چون نزد [قبر] او برسد، خداوند، دو فرشته بر وى مى‏گمارد كه هر خوبى‏اى را كه از دهانش خارج شود، مى‏نويسند؛ ولى هر بدى‏اى كه از دهانش در آيد، نمى‏نويسند، و از اين دو حال هم خارج نيست. و چون بر گردد، با او بدرود مى‏گويند و مى‏گويند: "اى دوست خدا! تو آمرزيده شدى. تو از حزب خدا و حزب پيامبر او و حزب خاندان پيامبرش هستى. به خدا سوگند كه هرگز آتش را به چشم خود نخواهى ديد و آن نيز تو را نخواهد ديد، و هرگز آتش تو را نخواهد خورد"».

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در آينده، پاره‏اى از تن من، در خاك خراسان دفن خواهد شد. هر مؤمنى كه او را زيارت كند، خداوند عز و جل بهشت را براى وى واجب مى‏سازد و بدنش را بر آتش حرام مى‏گرداند.

امام رضا عليه ‏السلام: هيچ مؤمنى نيست كه مرا زيارت كند و قطره‏اى از آسمان در عيون أخبار الرضا عليهم ‏السلام (ج 2 ص 227 ح 1) چنين آمده است: «قطرة من الماء؛ قطره‏اى آب»؛ ولى در بحار الأنوار «قطرة من السماء؛ قطره‏اى از آسمان» آمده است. در هر دو صورت، مراد، قطره باران است و مؤيّد آن، حديث بعدى است. بر چهره‏اش بريزد (كمترين آزارى به او برسد)، مگر آن كه خداوند بزرگ، بدن او را بر آتش، حرام مى‏گرداند.