حدیث دربارهفرمانبرى از خدا
عنه عليه السلام ـ لِطاووسِ الفَقيهِ ـ : يا طاووسُ، دَع عَنّي حَديثَ أبي وأُمّي وجَدّي! خَلَقَ اللّهُ الجَنَّةَ لِمَن أطاعَهُ وأحسَنَ ولَو كانَ عَبدا حَبَشِيّا، وخَلَقَ النّارَ لِمَن عَصاهُ ولَو كانَ قُرَشِيّا. أما سَمِعتَ قَولَهُ تَعالى: «فَإِذَا نُفِخَ فِى الصُّورِ فَلَا أَنسَابَ بَيْنَهُمْ
يَوْمَـلـءِذٍ وَ لَا يَتَسَاءَلُونَ» ۱؟ وَاللّهِ! لا يَنفَعُكَ غَدا إلّا تَقدِمَةٌ تُقَدِّمُها مِن عَمَلٍ صالِحٍ. ۲
امام زين العابدين عليه السلام ـ به طاووس فقيه ـ : اى طاووس! سخن گفتن از پدر و مادرم و جدّم را رها كن! خداوند، بهشت را براى كسى آفريد كه از او فرمان ببَرد و كار نيك انجام دهد، اگر چه بندهاى حبشى باشد؛ و آتش را براى كسى آفريد كه او را نافرمانى كند، اگر چه قُرَشى باشد. مگر نشنيدهاى سخن خداوند متعال را كه:
«چون در شيپور [قيامت] دميده شود، پس در آن روز، ميانشان نسبت خويشاوندى نيست و از [حال] يكديگر نمىپرسند» ؟ به خدا سوگند، فرداى قيامت، تو را سود نمىبخشد، مگر همان كردار نيكى كه پيشتر فرستاده باشى!
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر