ميوه هاى بهشت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف ميوه هاى بهشت ـ: سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، دانه ـ يعنى انار ـ در بهشت [از درخت] مى افتد و چندان درشت است كه ميان خدمتكار و آقايش حايل مى گردد. ميوه هايش [نيز]به بزرگى پستان دوشيزگان است و نرم تر از مَسكه و شيرين تر از انگبين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان آنچه مؤمن هنگام ورودش به بهشت مى يابد ـ: داخل [بهشت] مى شود و با دو رديف درخت مواجه مى گردد كه تركه هايشان مرواريد است و شاخه هايشان جواهرات و حُلّه، و ميوه هايشان مانند پستان دختران باكره.

المنتخب من مسند عبد بن حميدـ به نقل از عمر بن خطّاب ـ: جمعى از يهود، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: اى محمّد! آيا در بهشت، ميوه هست؟ فرمود: «آرى. در آن جا ميوه و خرمابن و انار هست». [يكى از آنان] گفت: آيا همچنان كه در دنيا مى خورند، در آن جا هم مى خورند؟ فرمود: «آرى، و چندين برابر». گفت: آيا قضاى حاجت هم مى كنند؟ فرمود: «نه؛ بلكه بدنشان عرق و ترشّح مى كند و از اين طريق، خداوند، فضولات شكم آنها را دفع مى كند».

تفسير الطبرىـ به نقل از قتاده، ـدر باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و چيدن ميوه آن دو باغ، در دسترس است» ـ: ميوه هاى اهل بهشت، به آنها نزديك است و هيچ فاصله و يا خارى، مانع دست هاى آنان از آن ميوه ها نمى شود. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هر ميوه اى كه كسى از بهشت مى چيند، هنوز به دهان او نرسيده، خداوند، بهتر از آن را جايگزينش مى سازد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مردى از بهشتيان، چيزى از ميوه هاى آن را نمى چيند، مگر آن كه خداوند، مانندش را جايگزين آن مى كند.