حدیث دربارهصاحبان اين صفات

عنه صلى الله عليه و آله:إِنَّ فِي الجَنَّةِ دَرَجَةً لا يَبلُغُها إِلّا ثَلاثَةٌ: إِمامٌ عادِلٌ، أَو ذُو رَحِمٍ وَصُولٌ، أَو ذُو عِيالٍ صَبُورٌ؛ لا يَمُنُّ عَلى أَهلِهِ بِما يُنفِقُ عَلَيهِم. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجه اى است كه به آن دست نمى يابد، مگر سه كس: پيشواى دادگر، يا خويشاوندى كه صله رحم به جا آورد، يا عيالوار شكيبا كه براى آنچه خرج خانواده اش مى كند، بر آنان منّت نگذارد.

۱.الفردوس: ج 1 ص 219 ح 842 عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 15 ص 834 ح 43314.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت درجات بهشت کسانی که در بهشت درجه ویژه دارند +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجه اى است كه به آن دست نمى يابد، مگر پيشواى دادگر يا خويشاوندى كه صله رحم به جا آورد، و يا عيالوار شكيبا.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دروغ باطل را ترك كند، برايش قصرى در حومه (/ پايين) بهشت بنا مى شود، و هر كس مجادله را ـ گرچه حق با او باشد ـ ترك كند، برايش قصرى در وسط بهشت بنا مى شود، و هر كس اخلاقش نيكو باشد، برايش قصرى در بالاى بهشت بنا مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مجادله را در حالى كه حق با اوست، رها كند، خانه اى در بالاى بهشت برايش بنا مى شود، و هر كس مجادله را در حالى كه حق با او نيست، رها كند، خانه اى در حومه بهشت برايش بنا مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار نفرند كه در باغى قدسى در بهشت، جاى دارند: كسى كه به «لا إله إلّا اللّه» چنگ زند و در آن شك نكند، كسى كه هر گاه كار نيكى كند، شادمانش مى سازد و خدا را بر آن سپاس مى گويد، كسى كه هر گاه كار بدى انجام دهد، او را ناراحت مى كند و از آن آمرزش مى خواهد، و كسى كه هر گاه مصيبتى به او رسد، مى گويد: «ما از آنِ خداييم و به سوى او باز مى گرديم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار كار است كه هر كس چون صبح كند در آنها بشتابد، خداوند، نهرى در بهشت برايش روان مى سازد: كسى كه صبح را با روزه آغاز نمايد، و بيمارى را عيادت كند و جنازه اى را تشييع كند و به فقيرى صدقه دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه سه نفر مسلمان را غذا دهد، خداوند، او را از سه بهشت در ملكوت آسمان ها غذا مى دهد: فردوس (پرديس)، بهشت عَدْن، و طوبا؛ و نيز از درختى كه در بهشت عَدن مى رويد و پروردگارمان آن را با دست خود نشانده است. فيض كاشانى رحمه الله مى گويد: طوبا، از جمله بهشت ها شمرده شده است؛ چون در آن، انواع ميوه هاست.

امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرانش، از امام على عليه السلام ـ:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «شبى كه به آسمان (معراج) برده شدم، وارد بهشت گرديدم. در آن جا كاخى از ياقوت سرخ ديدم كه از فرط روشنايى و نورانيتش، درون آن از بيرونش ديده مى شد و در آن، دو سراپرده از دُر و زبرجد بود. گفتم: اى جبرئيل! اين كاخ براى كيست؟ گفت: اين براى كسى است كه سخن خوش بگويد و پيوسته روزه بدارد و اطعام كند و شب كه مردم خفته اند، به عبادت بپردازد». گفتم: اى پيامبر خدا! در ميان امّتت كيست كه از عهده اين كارها بر آيد؟ فرمود: «آيا مى دانى سخن خوش چيست؟». گفتم: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «گفتنِ سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر. آيا مى دانى پيوسته روزه داشتن چيست؟». گفتم: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «كسى كه ماه رمضان را روزه بگيرد و [حتّى] يك روز از آن را نخورد. آيا مى دانى اطعام چيست؟». گفتم: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «كسى كه براى خانواده اش روزى كسب كند تا مانع رو انداختن آنان به مردم شود. آيا مى دانى عبادت در شب، آن گاه كه مردم خفته اند، چيست؟». گفتم: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «كسى كه نخوابد تا آن كه وقتى مردمان يعنى يهود و نصارا و مشركان مى خوابند، او نماز خفتن را بخواند».

امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در بهشت، غرفه هايى هستند كه بيرون آنها از درونشان و درون آنها از بيرونشان ديده مى شود. در اين غرفه ها آن كس از امّتم ساكن مى شود كه سخن خوش بگويد و اطعام كند و سلام را رواج دهد و پيوسته روزه بدارد و شب كه مردم خوابند، نماز بخواند». گفتم: اى پيامبر خدا! در ميان امّتت كيست كه از عهده اين كارها بر آيد؟ فرمود: «اى على! آيا مى دانى سخن خوش چيست؟ كسى كه هر صبح و عصر، ده مرتبه بگويد: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه أكبر. اطعام كردن نيز خرجى دادن مرد به عائله اش است، و پيوسته روزه داشتن، اين است كه انسان، ماه رمضان و سه روز از هر ماه را روزه بگيرد كه برايش روزه مادام العمر نوشته مى شود، و نماز خواندن در شب در حالى كه مردم خفته اند، اين است كه كسى نماز مغرب و نماز عشا و نماز صبح را در مسجد با جماعت بخواند و در اين صورت، چنان است كه سرتاسر شب را به عبادت گذرانده است، و رواج دادن سلام، اين است كه از سلام كردن بر هيچ مسلمانى بخل نورزد».