حدیث دربارهدرجه پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت او
إحقاق الحقّ عن عائشة:ما رَأَيتُ رَجُلاً قَطُّ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِن عَلِيٍ وَمِن فاطِمَةَ عليهماالسلام. قالَت فاطِمَةُ يَوما وَأَنا حاضِرَةٌ: فَدَتكَ نَفسِي يا رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيكَ، أَيَ شَيءٍ رَأَيتَ لِي؟ فَقالَ: يا فاطِمَةُ، أَنتِ خَيرُ النِّساءِ فِي البَرِيَّةِ، وَأَنتِ أَهلُ الجَنَّةِ وأهلُها ۱. قالَت: يا رسولَ اللّهِ، فَما لِابنِ عَمِّكَ عَلِيٍ عليه السلام؟ فَقالَ لَها: لا يُقاسُ بِهِ أَحَدٌ مِمَّن خَلَقَ اللّهُ. قالَت: وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ؟ قالَ: هُما وَلَدايَ وَسِبطايَ وَرَيحانَتايَ أَيّامَ حَياتِي وَبَعدَ مَماتِي.
قالَت: فَبَينَما هُما فِي الحَدِيثِ إِذ أَتى عَلِيٌ عليه السلام فَقالَ لَهُ: فِداكَ أَبِي وَأُمِّي يا رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيكَ، أَيَ شَيءٍ رَأَيتَ لِي؟ فَقالَ: يا عَلِيُ! أَنا وَأَنتَ وَفاطِمَةُ وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ فِي غُرفَةٍ مِن دُرَّةٍ، أَساسُها مِن رَحمَةٍ، وَأَطرافُها مِن رِضوانٍ، وَهِيَ تَحتَ عَرشِ اللّهِ. يا عَلِيُ، بَينَكُم وَبَينَ نُورِ اللّهِ بابٌ، فَتَنظُرُ إِلَيهِ وَيَنظُرُ إِلَيكَ، وَعَلى رَأسِكَ تاجٌ مِن نُورٍ قَد أَضاءَ ما بَينَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ، وَأَنتَ تَرفُلُ ۲ فِي حُلَّةٍ مِن حُلَلٍ حُمرٍ وَردِيَّةٍ، وَخُلِقتَ وَخَلَقَنِي رَبِّي وَخَلَقَ مُحِبِّينا مِن طِينَةٍ تَحتِ العَرشِ، وَخَلَقَ مُبغِضِينا مِن طِينَةِ الخَبالِ ۳. ۴
إحقاق الحقّ ـ به نقل از عايشه ـ:هرگز كسى را در نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، محبوب تر از على و فاطمه نديدم. روزى فاطمه در حضور من، به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: جانم به فدايت، اى پيامبر خدا! درود خدا بر تو! نظرتان در باره من چيست؟
فرمود: «اى فاطمه! تو بهترين زن عالم هستى. تو اهل بهشت و سزاوارِ آن هستى».
فاطمه گفت: اى پيامبر خدا! در باره پسرعمويت على، چه؟
فرمود: «هيچ يك از خلق خدا با او قابل قياس نيست».
فاطمه گفت: و حسن و حسين؟
فرمود: «آن دو، در زندگى ام و پس از مرگم، فرزندان و نوادگان من و دسته گل هاى من اند».
در همين حال كه آن دو با هم سخن مى گفتند، على آمد و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: پدرم و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! درود خدا بر تو باد! نظرتان در باره من چيست؟
فرمود: «اى على! من و تو و فاطمه و حسن و حسين، در غرفه اى از دُر هستيم كه پايه اش از رحمت است و ديوارهايش از رضوان، و آن غرفه در زير عرش جاى دارد.
اى على! ميان شما و نور خدا، دَرى است كه تو [از آن] به او (خداوند) مى نگرى و او [از آن] به تو مى نگرد، و بر سَرت، تاجى از نور است كه از مشرق تا مغرب را روشن مى كند، و تو در جامه اى از جامه هاى سرخِ گل رنگ مى خرامى. پروردگارم، تو و مرا و دوستان ما را از گِلى در زير عرش آفريده و دشمنان ما را از چركابه پوست دوزخيان، خلق كرده است».