حدیث دربارهانواع درجات بهشت

عنه صلى الله عليه و آله:ـ فِي قَولِهِ عز و جل: «فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَ تِ» قالَ ـ: اَلسّابِقُ وَالمُقتَصِدُ يَدخُلانِ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، وَالظَّالِمُ لِنَفسِهِ يُحاسَبُ حِسابا يَسِيرا ثُمَّ يَدخُلُ الجَنَّةَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى عز و جل: «پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه رو و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» ـ: پيش گام و ميانه رو، بدون حسابرسى به بهشت مى روند؛ ولى ستمكار بر خويش، مختصرى حسابرسى مى شود و سپس به بهشت مى رود.

۱.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 462 ح 3592، البعث والنشور: ص 83 ح 58 كلاهما عن أبي الدرداء، كنز العمّال: ج 2 ص 487 ح 4567.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت درجات بهشت انواع درجات بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى متعال: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» ـ: همه ايشان، يك منزلت دارند و همگى شان در بهشت اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در سه گروه، برانگيخته مى شوند و اين، سخن خداى متعال است، آن جا كه مى فرمايد: «پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه رو و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، پيش گام اند» . پيش گام در كارهاى نيك، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، مختصرى حسابرسى مى شود و ستمكار بر خويش، با لطف خداى عز و جل به بهشت مى رود.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو درداء ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «خداى عز و جل فرموده است: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش گام اند» . كسانى كه در كارهاى نيك پيشى گرفته اند، بدون حسابرسى وارد بهشت مى شوند. كسانى كه ميانه رو بوده اند، مختصرى حسابرسى مى شوند و كسانى كه به خود ستم كرده اند، در تمام مدّت محشر، نگه داشته مى شوند و سپس خداوند به لطف خويش با آنان رفتار مى كند [و آنان را به بهشت مى برد]. اينان هستند كه مى گويند: «ستايش، خدايى را كه اندوه از ما زدود. به راستى كه پروردگار ما، آمرزگار و حق شناس است» .

تفسير فراتـ به نقل از ابو درداء ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه اين آيه را تلاوت كرد: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از ايشان بر خود، ستمكارند و برخى از ايشان، ميانه روند و برخى از ايشان، در كارهاى نيك، به خواست خدا پيش گام اند. اين است فضل بزرگ. بهشت هاى عدن» و آن گاه فرمود: «پيش گام، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. از ميانه رو، اندكى حسابرسى مى شود و ستمكار بر خويش را يك روز ـ كه مقدارش پنجاه هزار سال است ـ نگه مى دارند، تا جايى كه اندوه، وجودش را فرا مى گيرد. سپس خداوند بر او رحم مى آورد و او را به بهشت مى برد».