حدیث دربارهوراثت بهشتيان

الإمام الباقر عليه السلامـ فِي قَولِهِ تَعالى: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى صَدَقَنَا وَعْدَه وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ» ۱ ـ: يَعنِي أَرضَ الجَنَّةِ. ۲
امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداى متعال: «ستايش، خدايى را كه وعده اش به ما را تحقّق بخشيد و سرزمين را به ما ميراث داد. در هر جاى بهشت كه بخواهيم، جاى مى گزينيم» ـ: مقصود [از سرزمين]، سرزمين بهشت است.
۱.الزمر: 74.
۲.تفسير القمّي: ج 2 ص 254 عن أبي الجارود، مجمع البيان: ج 8 ص 796، بحار الأنوار: ج 8 ص 125 ح 25.

احادیث دیگر این موضوع

۶
امام صادق عليه السلام:خداوند، هيچ مخلوقى نيافريد، مگر آن كه براى او منزلى در بهشت و منزلى در دوزخ قرار داد. پس چون اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در دوزخ جاى گيرند، منادى اى بانگ مى زند كه: «اى اهل بهشت! بنگريد». بهشتيان به دوزخ مى نگرند و منزل هايشان در دوزخ برايشان بالا آورده مى شود. سپس به ايشان گفته مى شود: «اينها منزل هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را نافرمانى مى كرديد، به آنها وارد مى شديد». پس اگر بنا بود كسى از خوش حالى بميرد، بهشتيان در آن روز از خوش حالىِ اين كه عذاب از ايشان برطرف شده است، مى مُردند. آن گاه [به دوزخيان] ندا مى شود كه: «اى گروه هاى دوزخى! سرهايتان را بلند كنيد و به منزل هاى خود در بهشت بنگريد». دوزخيان، سرهاى خود را بلند مى كنند و منزل هاى خود در بهشت و نعمت هاى آن را مى بينند. پس به ايشان گفته مى شود: «اينها منزل هاى شما بود كه اگر پروردگارتان را فرمان مى برديد، به آنها وارد مى شديد». پس اگر بنا بود كسى از اندوه بميرد، دوزخيان در آن روز از اندوه مى مُردند. آن گاه بهشتيان، منزل هاى [بهشتىِ] دوزخيان را و دوزخيان، منزل هاى [دوزخىِ]بهشتيان را به ارث مى برند. اين، همان سخن خداى متعال است كه: «ايشان اند وارثان؛ همانان كه فردوس را به ارث مى برند و در آن، جاويدان اند» .