حدیث دربارهزمين بهشت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أَرْضُ الْجنَّةِ بَيْضَاءُ، عَرْصَتُهَا صُخُورُ الْكَافُورِ، وَقَدْ أَحَاطَ بِهِ المِسْكُ مِثْلَ كُسْبَانِ الرَّمْلِ أَنْهَارٌ مُطَّرِدَةٌ، فَيَجْتَمِعُ فيِهَا أَهْلُ الْجَنَّةِ أَدْنَاهُمْ وَآخِرُهُمْ فَيَتَعارَفُونَ، فَيَبْعَثُ اللّهُ رِيحَ الرّحمَةِ فَتَهِيجُ عَلَيْهِمْ رِيحُ المِسْكِ، فَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى زَوْجَتِهِ وَقَدِ ازْدَادَ حُسْنا وَطِيبا، فَتَقُولُ لَهُ: لَقَدْ خَرَجْتَ مِنْ عِنْدي وَأَنَا بِكَ مُعْجِبَةٌ وَأَنَا بِكَ الآنَ أَشَدُّ إعْجَابا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمين بهشت، سفيد است و عرصه اش، صخره هاى كافور. مُشك، به سان تپّه هاى شن، آن را در ميان گرفته است و جويبارهاى بسيار در آن، روان اند. بهشتيان، از دور و نزديك، در آن جا گِرد هم مى آيند و با يكديگر، آشنا مى شوند. سپس خداوند، بادِ رحمت را مى وزاند و بوى مُشك، در آنان مى پيچد. آن گاه، مرد در حالى كه بسى زيباتر و خوش بوتر گشته است، به نزد همسر خويش باز مى گردد و همسرش به او مى گويد: از نزد من كه رفتى، برايم خواستنى بودى و اكنون، بسى خواستنى تر شده اى.
۱.الترغيب والترهيب: ج 4 ص 514 ح 34، الدرّ المنثور: ج 1 ص 92 نقلاً عن ابن أبي الدنيا وكلاهما عن أبي هريرة.

احادیث دیگر این موضوع

۳