حدیث دربارهموانع ورود به بهشت
عنه صلى الله عليه و آله:أَلا أُخبِرُكُم بِشَيءٍ أَمَرَ بِهِ نُوحٌ عليه السلام اِبنَهُ؟ إِنَّ نُوحا قالَ لاِبنِهِ:. يا بُنَيَّ وَأَنهاكَ عَن أَمرَينِ: لا تُشرِك بِاللّهِ! فَإِنَّهُ مَن أَشرَكَ بِاللّهِ فَقَد حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الجَنَّةَ، وَأَنهاكَ عَنِ الكِبرِ! فَإِنَّ أَحَدا لا يَدخُلُ الجَنَّةَ وَفِي قَلبِهِ مِثقالُ حَبَّةٍ مِن خَردَلٍ مِن كِبرٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا شما را خبر ندهم از چيزى كه نوح، پسرش را بِدان فرمان داد؟ نوح به پسرش گفت: «. پسرم! تو را از دو كار، نهى مى كنم: به خدا شرك مَوَرز؛ زيرا كسى كه به خدا شرك ورزد، خداوند، بهشت را بر او حرام مى گرداند. و تو را از تكبّر، نهى مى كنم؛ زيرا كسى كه به اندازه يك دانه خردل، در دلش تكبّر باشد، وارد بهشت نمى شود».
۱.جامع الأحاديث للقمّي: ص 285 عن جابر بن عبد اللّه، مستدرك الوسائل: ج 12 ص 34 ح 13443؛ المنتخب من مسند عبد بن حميد: ص 348 ح 1151، تاريخ دمشق: ج 62 ص 283 ح 12820 كلاهما عن جابر بن عبد اللّه، كنز العمّال: ج 16 ص 106 ح 44077.