حدیث دربارهموانع ورود به بهشت
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِذا خَلَصَ المُؤمِنُونَ مِن النّارِ حُبِسُوا بِقَنطَرَةٍ بَينَ الجَنَّةِ وَالنّارِ، فَيَتَقاصُّونَ مَظالِمَ كانَت بَينَهُم فِي الدُّنيا حَتَّى إِذا نُقُّوا وَهُذِّبُوا أُذِنَ لَهُم بِدُخُولِ الجَنَّةِ. فَوَالَّذِي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ! لَأَحَدُهُم بِمَسكَنِهِ فِي الجَنَّةِ أَدَلُّ بِمَنزِلِهِ كانَ فِي الدُّنيا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون مؤمنان از آتش بِرَهَند، آنان را بر روى پُلى ميان بهشت و دوزخ، نگاه مى دارند و آنان براى ستم هايى كه در دنيا به يكديگر كرده اند، از هم تقاص مى كشند و آن گاه كه [از آلودگى ستم خويش] پاك و پيراسته شدند، اجازه مى يابند كه به بهشت وارد شوند. سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، هر يك از آنان، راه خانه خود را در بهشت، بهتر از راه خانه اى كه در دنيا داشته است، مى شناسد.
۱.صحيح البخاري: ج 2 ص 861 ح 2308، مسند ابن حنبل: ج 4 ص 28 ح 11095 نحوه، صحيح ابن حبّان: ج 16 ص 461 ح 7434، المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 385 ح 3349، مسند أبي يعلى: ج 2 ص 64 ح 1181 كلّها عن أبي سعيد الخدري، كنز العمّال: ج 14 ص 370 ح 38978.